Hulda Hákon og Dóra Einars: „Það er eitthvað að – við erum mörg á flótta frá miðbæ Reykjavikur“

Lista­konan Hulda Hákon og bún­inga­hönn­uð­ur­inn Dóra Einars eru afar óánægðar með ástandið í miðbæ Reykja­víkur og segj­ast fara til Hafn­ar­fjarðar til að fá þjón­ustu.

„For­eldrar mínir og vinir þeirra er aldr­aðir. Ólust upp í mið­bænum. Þekkja hvern krók og kima. Bjuggu þar, versl­uðu þar, skemmtu sér og nutu,“ segir Hulda og heldur áfram:

„Nú er borin von að ég geti farið með þau um miðbæ Reykja­víkur til þess að njóta þeirra gæða sem hann hefur uppá að bjóða. Nú fer ég með þau í miðbæ Hafn­ar­fjarðar. Sorglegt. Þau ólust upp í miðbæ Reykja­víkur og eiga hús­eign sem þau kom­ast ekki að. Engin bíla­stæði lengur.“

Hún segir að það „vantar leyfi fatl­aðra að leggja á gang­stétt og hjól­reiða­stíga – eins og til dæmis á Hverf­is­göt­unni þar sem þau eiga hús­næði; þannig aðstæður finn­ast víða.“

Dóra Einars tekur í sama streng og segir:

„Ég elska höf­uð­borg okkar Íslend­inga, Reykja­vík. Fer þangað til hár­greiðslu­meist­ara míns á Tryggva­götu á fimm vikna fresti; elska að fara í leik­húsin, Hörpuna, lista­söfnin og gall­er­íin.“ Hún segir að það að „trítla í kringum Tjörnina og garð­ana er í miklu upp­á­haldi. Að kvöldi til fer maður á einn og einn veit­inga­stað.“

Dóru finnst „dap­ur­legt frá því að segja að ef ég þarf að fara í inn­kaupa­ferð, rit­fanga­verslun, skó­smið, teikni­á­höld, fatnað og margt fleira þá keyri ég frá Sel­tjarn­ar­nes­inu til Hafn­ar­fjarðar til að sækja þjón­ustu. Ég nenni ekki öllu kraða­kinu nema ef erindið er nauð­syn­legt í Reykja­vík“ og endar á þessum orðum:

„Það er eitt­hvað að og við erum svo mörg á flótta frá miðbæ Reykja­vikur.“