Elín Aradóttir byrjaði á að framleiða 100 púða: „Stefni á að selja 50 þúsund stykki fyrir árslok“

Ævin­týra­heimur þar sem ýmsir nytja­hlutir sem flestir eru skreyttir myndum tengdum íslenskri nátt­úru er að finna í lít­illi verslun á jörð­inni Hólabaki um 22 km fyrir vestan Blönduós. Þar eru til sölu vörur fyr­ir­tæk­is­ins Tundru sem Elín Ara­dóttir rekur en hún og eig­in­maður hennar, Ingvar Björns­son, eru bændur á bænum, þar sem rekið er kúabú, auk þess sem tengda­for­eldrar hennar reka þar hrossa­rækt.

Heyrst hefur að Tundra skili meiri hagn­aði heldur en kúa­búið. Er eitt­hvað til í þeim sögu­sögnum? „Nei, það er ekki svo, kúa­bú­skap­ur­inn hefur sigið fram úr Tundru á und­an­förnum miss­erum en við erum að reyna að auka fram­leiðsl­una í mjólk­inni. Tundra er samt rekstur sem stendur undir um það bil tveimur árs­verkum.“

Elín ólst upp á bænum Hrísum í Reykja­dal í Þing­eyj­ar­sýslu. Hún er kenn­ara­menntuð og tók mynd­list sem aðal­grein. Hún er auk þess rekstr­ar­fræð­ingur og með meist­ara­próf í skipu­lags- og þró­un­ar­fræði og vann um ára­bil meðal ann­ars sem við­skipta- og atvinnu­ráð­gjafi. Hjónin höfðu búið á Akureyri í 10 ár þegar þau tóku við kúa­búi for­eldra Ingvars.

Hrúturinn

Það var árið 2011 sem Elín fékk hug­mynd að gjöf fyrir föður sinn og föð­ur­bróður. Faðir hennar átti hrút og var til fal­leg mynd af honum og datt Elínu í hug að láta fram­leiða nokkra púða með mynd af hrútnum og gefa bræðr­unum. „Svo reynd­ist fram­leiðslan svo­lítið flókn­ari og það þurfti stærra upp­lag heldur en fyrir ætt­mennin og þannig vatt þetta upp á sig,“ segir Elín sem lét fram­leiða 100 púða með mynd af hrútnum framan á. Hún stofn­aði í kjöl­farið fyr­ir­tækið Lagð og fór að fram­leiða púða með myndum af fleiri dýrum og á sumum þeirra eru lands­lags­myndir. Í dag eru til um 40 gerðir af púða­verum og segir Elín að von­andi náist það fyrir lok árs að vera búin að selja 50.000 púða­ver.

Fyrstu árin var lögð áhersla á heild­sölu­dreif­ingu á púða­verum. Lagður er enn til sem vöru­merki en árið 2018 ákvað Elín að stíga það skref að stofna annað merki, Tundru, og fór þá að fram­leiða tals­vert fjöl­breytt­ari vörur, meðal ann­ars sæng­ur­fatnað, og í tengslum við það fór hún að leggja meiri áherslu á smá­sölu í gegnum sína eigin vef­verslun, tundra.is. Áður hafði hún mest verið að dreifa í genum aðra sölu­að­ila. „Við höfum síðan 2018 smátt og smátt bætt við vörum og reynt að vinna mark­aði í smá­söl­unni. Árið 2020 var eins og gefur að skilja mjög erfitt ár í heildu­sölu­dreif­ingu á vörum til ferða­manna­versl­ana sem eru lyk­il­við­skipta­vinir fyrir púða­verin þannig að í fyrra setti ég tals­verðan kraft í mark­aðs­setn­ingu á öðrum vörum og þá í beinni sölu í gegnum vef­versl­un­ina mína.“

Í hæstu gæðum

Hún sem ólst upp í sveita­sæl­unni og býr núna í sveita­sæl­unni leggur áherslu á íslenskar nátt­úru­ljós­myndir; myndir af gróðri og dýrum og í ein­hverjum til­vikum lands­lagi. „Góðar ljós­myndir eru grunn­ur­inn í vöru­hönn­un­inni en síðan leggjum við mikla áherslu á að vera með gæða­efni en öll vefn­að­ar­vara sem við notum er í hæstu gæðum. Við höfum líka verið mjög lánsöm með það að ná góðum við­skipta­tengslum við flott fyr­ir­tæki sem prenta fyrir okkur,“ segir Elín og bætir við að meðal ann­ars púða­verin séu saumuð á Íslandi. „Mér finnst skipta miklu máli að íslenskar sauma­konur sjá um sauma­skap­inn; það liggur við að ég geti sagst geta stært mig af því að vera með íslenska fram­leiðslu þótt svo sé ekki með allar vör­urnar en púða­verin hafa alla­vega verið saumuð á Íslandi síð­ast­liðin níu ár. Ég legg mikið upp úr því að vera með það besta sem ég get fundið og sem dæmi þá eru te- eða kraffikrúsir fram­leiddar fyrir mig í Stoke á Mið-Englandi þar sem er alda­löng hefð fyrir fram­leiðslu á því sem þeir kalla Fine Bone China.“

Silkifjallið

Náttúran. Þessi nátt­úra. Hvað er íslensk nátt­úra í huga Elínar sem býr í sveita­sæl­unni og selur nytja­hluti skreytta þess­ari dásemd sem nátt­úran er?

„Ég ólst upp í sveit og hef búið á lands­byggð­inni nán­ast allt mitt líf. Náttúran er órjúf­an­legur hluti af til­ver­unni. Við sem búum í dreif­býl­inu finnum meira fyrir henni vegna þess að við erum háð­ari henni. Við sem bændur erum háð veðri, vindum og upp­skeru­að­stæðum. Við finnum líka fyrir nátt­úr­unni þegar hún byrstir sig. Við höfum til dæmis lent í því að vera raf­magns­laus í tals­verðan tíma í ill­viðri. Maður er ansi nærri nátt­úru­öfl­unum þegar maður býr svona í íslenskri sveit á norð­ur­hjara.“

Útsýnið frá Hólabaki er fal­legt. Vatns­dals­fjall stendur tign­ar­legt í austri og skreytir mynd af því silki­slæður sem Elín fram­leiðir. Í vestri blasir Víði­dals­fjall við. Mynd af því skreytir eina gerð­ina af sæng­ur­ver­unum frá Tundru. Vetr­ar­kyrrð er það sæng­ur­ver kallað.