Ragnar Þór: „Og án nokkurs vafa glæpsamlegt“

Agnieszka Ewa Ziólkowska, um tíma starf­andi for­maður Efl­ing­ar, fékk aðgang í upp­hafi árs að tölvu­póst­hólfum Sól­veigar Önnu Jóns­dótt­ur, sem hafði hætt sem for­maður stétt­ar­fé­lags­ins í nóv­em­ber 2021, og Við­ars Þor­steins­son­ar, sem hafði hætt sem fram­kvæmda­stjóri Efl­ingar á sama tíma. Kjarninn greindi frá þessu í gær.

Ragnar Þór Ing­ólfs­son, for­maður VR, segir þetta grafal­var­legt og án nokk­urs vafa lög­brot. Hann seg­ist þekkja það sjálfur í eigin starfi hve mikið af við­kvæmum upp­lýs­ingum megi finna í tölvu­póst­hólfi for­manns verka­lýðs­fé­lags. Ragnar skrifar á Facebook:

„Mjög svo slá­andi lesn­ing og ég vona að fólk geri sér grein fyrir alvar­leika máls­ins.

Ég fer fyrir stétt­ar­fé­lagi sem telur um 40 þús­und félaga og hef sam­hliða því verið iðinn við að skrifa um spill­ingu og sjálftöku í íslensku sam­fé­lagi. Ég fæ gríð­ar­legt magn tölvu­pósta þar sem fólk deilir mjög per­sónu­legum hlutum, við­kvæmri stöðu sinni eða upp­lýs­ingum sem það telur eiga erindi til almenn­ings án þess að þora að bera það á torg sjálft af hræðslu við afleið­ingar sem það kann að hafa.

Til mín hafa leitað ein­stak­lingar með upp­lýs­ingar og gögn sem hafa orðið grunn­ur­inn af stórum og fjöl­mörgum spill­ing­ar­málum sem ég hef skrifað um. Gögn sem lúta að vafa­samri eða brot­legri hátt­semi ein­stak­linga eða fyr­ir­tækja. Sumt af þessu hef ég skrifað um en öðru komið í far­veg lög­reglu eða eft­ir­lits­að­ila. Und­an­tekn­ing­ar­laust er beðið um algjöran trúnað í slíkum sam­skiptum.

Þann trúnað hef ég haldið og mun ávalt halda. Þannig skap­ast traustið.

Við í VR fáum fjölda mála á ári hverju tengdum kröfu stjórn­enda um aðgang að tölvu­póst­sam­skiptum starfs­manna. Um það gilda skýrar reglur, svo skýrar að ekki þarf að bolla­leggja mikið um hvað má og hvað ekki í þeim efnum og hvaða ferlum þarf að fylgja slíkum beiðnum.

Að vita til þess að óheftur aðgangur hafi verið veittur, án athuga­semda, án nokk­urs eft­ir­lits og án vit­neskju Sól­veigar Önnu og Viðars, og í þannn tíma sem um ræðir, sem náði fram­yfir end­ur­kjör hennar og þess dags sem hún tók við að nýju sem for­maður Eflingar er hrika­legt.

Og án nokk­urs vafa glæp­sam­legt.

Reglur og lög um með­ferð slíkra gagna eru alveg skýrar.

Sið­ferð­is­lega spurn­ingin er svo önnur því ekki hefði mér dottið í hug að kalla eftir því að fá aðgang að tölvu­póstum fyrrum for­manna VR, bara af því bara, finna mögu­lega ein­hvern skít, koma höggi á við­kom­andi eða til þess að finna eitt­hvað nei­kvætt um mig sjálfan. Þó svo að ég hafi átt í deilum við nokkra þeirra í gegnum tíð­ina þá eru þetta ein­fald­lega mörk sem við stígum ekki yfir.

Ég vil með þessum skrifum full­vissa alla þá sem hafa sent mér tölvu­pósta eða gögn á net­fang mitt hjá félag­inu að reglur VR og ferlar varð­andi með­ferð á tölvu­póstum starfs­manna eru með þeim hætti að óvinn­andi vegur væri fyrir nýjan for­mann eða stjórn­endur að kom­ast í slík gögn með þeim hætti sem lýst er í grein Kjarnans, nema með aðkomu dóm­stóla.“