Rebekka Guðleifsdóttir: „Hvenær gera Íslendingar alvöru uppreisn gegn þessu andskotans rugli?“

Ljós­mynd­ar­inn Rebekka Guð­leifs­dóttir skrif­aði gríð­ar­lega vin­sæla færslu á Facebook í gær en henni hefur verið deilt yfir 1100 sinnum. Í færsl­unni gagn­rýnir hún Ásgeir Jónsson Seðla­banka­stjóra „og allt hitt ríka og fína sið­blinda fólkið“ sem kemur sér í valda­stöður á Íslandi.

Færslan er löng og harð­orð og end­ur­speglar sístækk­andi óánægju í sam­fé­lag­inu vegna efna­hags­á­stands­ins á Íslandi en Seðla­banka­stjóri ákveð enn og aftur að hækka stýri­vexti bank­ans. Óánægj­una má helst mæla á færslum á sam­fé­lags­miðlum sem og í mót­mælum sem haldin hafa verið á Aust­ur­velli und­an­farna laug­ar­daga.

„Ísland er á ein­tómum villi­götum, gott fólk. Það eru flestir sem raun­veru­legt vald hafa á þess­ari pínu­litlu eyju, að gera allt vit­laust, og kom­ast upp með það. Hvenær gera Íslend­ingar alvöru upp­reisn gegn þessu and­skot­ans rugli. Þetta stefnir í óíbúð­ar­hæft land. Með þessu áfram­haldi verður bara ríkt fólk hérna í ein­hverjum ljótum gler­hýsum, og turistar að ráfa um í rok­inu að leita sér að kaffi­bolla á 5000 kall, og batt­er­íið rekið afram ein­göngu af inn­fluttu vinnu­afli sem telur sig vera að koma sér á betri stað í líf­inu, en er þrælað út og litið niður á það i ofaná­lag,“ segir Rebekka meðal ann­ars í færsl­unni. Þar er henni einnig tíð­rætt um sið­blint fólk í valda­stöðum sem „kann ekki að skamm­ast sín.“

Færsluna má lesa í heild sinni hér að neðan:

„Nú velti ég dálitlu fyrir mer. Ég, líkt og margir aðrir, hef löngum þjáðst af svoköll­uðum „imposter syndrome“. Á mörgum sviðum. Finnst ég ekki nógu flink að prjóna (þó svo peysur minar hafi vakið gríð­ar­lega mikla athygli og selst útum allan heim) Var að drep­ast úr kvíða i hvert sinn sem mér var falið að mynda brúð­kaup, þegar ég var enn að vinna við slíkt, þrátt fyrir að hafa aldrei klúðrað mynda­töku að neinu almenni­legu ráði. Er í augna­blik­inu með hálf­kláraða teikn­ingu sem beðið er eftir, og efast um getu mina til að klára hana, þrátt fyrir að hafa teiknað síðan ég man eftir mér og alltaf fengið mikið og ein­lægt hrós fyrir. Alltaf efast ég þó.

Gæinn á mynd­inni hins­vegar, með óað­finn­an­lega skeggið sitt, í rán­dýru jakka­föt­unum sínum og með hroka­fullt blik í augum. Hann er alveg örugg­lega ekki með imposter syndrome. Ekkert frekar en allt hitt ríka fína sið­blinda fólkið sem treður sér i valda­stöður, og fær að sitja þar eins lengi og því þókn­ast. Þrátt fyrir að sann­leik­ur­inn sé aug­ljós flestum: Yfir­þyrm­andi meiri­hluti ráða­manna hér á landi er að standa sig FÁRANLEGA ILLA í starfi sínu . Ef ég hefði ein­hvern tima klúðrað jafn feitt og sumt af þessu liði sem alltaf fær að vera áfram ríkt og flott og lifa í öðrum veru­leika en meiri­hluti íslend­inga, myndi ég skamm­ast min svo mikið að ég eig­in­lega get ekki sett það í orð.En sið­blint folk kann því miður ekki að skamm­ast sín.Ísland er á ein­tómum villi­götum, gott fólk. Það eru flestir sem raun­veru­legt vald hafa á þess­ari pínu­litlu eyju, að gera allt vit­laust, og kom­ast upp með það. Hvenær gera Íslend­ingar alvöru upp­reisn gegn þessu and­skot­ans rugli. Þetta stefnir í óíbúð­ar­hæft land. Með þessu áfram­haldi verður bara ríkt fólk hérna í ein­hverjum ljótum gler­hýsum, og turistar að ráfa um í rok­inu að leita sér að kaffi­bolla á 5000 kall, og batt­er­íið rekið afram ein­göngu af inn­fluttu vinnu­afli sem telur sig vera að koma sér á betri stað í líf­inu, en er þrælað út og litið niður á það i ofaná­lag.Staðan í dag er svona: Börn fá ekki leik­skólaplass. Ung­lingar eru komnir í hyldjupa lægð þung­lyndis og von­leysis ólíkt því sem áður hefur þekkst, og ganga um með hnífa og berja hvort annað til skemmt­unar. Fólk vinnur 2 vinnur en er að slig­ast úr fátækt, fast í leigu­mark­aðs­gildru. Búið að rústa heilsu­gæslu kerf­inu og heil­brigð­is­kerf­inu almennt. Og enn eru örfaar hræður hérna að murka lífið úr lang­reyð, sem er í ÚTRÝMINGARHÆTTU, í óþökk flestra sem hér búa. Af því bara.Ég mun aldrei skamm­ast mín fyrir að vera íslend­ingur, enda ber ég enga ábyrgð a þessu glóru­lausa ástandi. En ég er orðin ansi sorg­mædd yfir því hversu illa hefur verið farið með þetta und­urfagra fámenna land okkar þar sem gæti verið svo gott að búa.Ef sið­blindu, gráð­ugu eig­in­hags­muna­seggirnir myndu bara drull­ast úr stýr­is­hús­inu og leyfa skyn­sömu, heið­ar­legu og traustu folki að taka við skip­inu sem þeir hafa verið að kepp­ast við að sigla í strand með öllum hrok­anum sínum og frekju­gangi.En þeir munu aldrei víkja sjálf­vilj­ugir. Það er í valdi og verka­hring okkar, kjós­enda, að hætta að vera bull­andi með­virk eða áhuga­laus um póli­tík, hætta að dæsa „svona er þetta bara“ (því þetta VAR EKKI svona) og gefa skýr skila­boð um að þetta látum við ekki bjóða okkur lengur. Að þeir sem eiga minnst eiga altaf að skila meir og meir af því litla sem það fær, og í leið gefa afslátt af sjálf­sögðum mann­rétt­indum sínum, meðan rík­asta fólkið heldur afram að græða meiri pen­ing en það veit hvað það á að gera við.Það ger­ist ekki nema fólk hætti að kjósa – ítrekað – sið­blint fólk sem gæti ekki verið meira sama um hinn almenna borg­ara.“