„Hann var bara fokking fyndinn!“

Magnús Scheving, stofn­andi Lata­bæjar og sam­starfs­maður Steins Ármanns Magn­ús­sonar til margra ára minn­ist leik­ar­ans með dýpstu virð­ingu og hlýju í ein­lægum minn­ing­arp­istli á síðu Lata­bæjar. Steinn Ármann, sem lést nýverið um aldur fram, lék hlut­verk Sigga Sæta í yfir 400 sýn­ingum og ferð­að­ist um allt land með Magnúsi, sem fór með hlut­verk Íþrótta­álfs­ins.

Magnús Scheving minnist Steins Ármanns

Sorg­ar­fréttir bár­ust nýverið af skyndi­legu frá­falli leik­ar­ans Steins Ármanns Magn­ús­sonar. Magnús Scheving, sam­starfs­maður hans og vinur úr Latabæ minn­ist Steins sem ein­hvers besta leik­ara sem hann hafi unnið með og braut­ryðj­anda í íslensku gríni.

Spiluðu saman í yfir 400 sýningum

Leiðir þeirra Steins lágu fyrst saman árið 1996 þegar unnið var að leik­sýn­ing­unni Áfram Latibær í Loft­kast­al­anum og síðar í Þjóð­leik­hús­inu. Steinn gæddi per­són­una Sigga Sæta lífi á svið­inu á þann máta að eftir var tekið.

„Steinn Ármann og ég lékum saman í yfir 400 Lata­bæj­ar­sýn­ingum og ferð­uð­umst um allt land og skemmtum á fjöl­mörgum stöðum, ég sem Íþrótta­álf­ur­inn hann sem Siggi Sæti,“ skrifar Magnús. Hann lýsir Steini sem húmorista af guðs náð, gæddum þeim hæfi­leikum í leik­list sem ekki sé hægt að kenna.

Reyndi stöðugt að sprengja Íþróttaálfinn

Magnús segir Stein hafa haft ein­stakt lag á því að lesa áhorf­endur og koma sam­leik­urum sínum á óvart. Það hafi reglu­lega reynt á Magnús að halda and­lit­inu í hlut­verki Íþrótta­álfs­ins á svið­inu.

„Hann hafði enda­laust gaman af því að reyna að láta mig detta úr karakter á svið­inu. Hann hafði ein­stakt lag á því að lesa sal­inn og pota að svo drep­fyndnum línum að áhorf­endur velt­ust um úr hlátri og ég átti í mesta basli með að gera það ekki líka,“ segir Magnús.

Einstakur húmoristi

Að sögn Magnúsar krefst slíkur húmor mik­illar gáfna, næm­leika og skerpu, en allt þetta hafi Steinn haft til að bera. Í minn­ing­ar­orð­unum reynir Magnús að finna réttu orðin yfir miss­inn og dregur það saman:

„Ég er búinn að vera að leita að sett­legum orðum sem hæfa minn­ing­ar­grein um mann sem lést of ungur, en það sem lýsir honum best er bara hvað hann var fokk­ing fynd­inn!“

Magnús lýkur kveðju sinni á því að þakka Steini fyrir allt það sem hann gerði fyrir Latabæ og íslensku þjóð­ina alla og sendir fjöl­skyldu hans sínar dýpstu sam­úð­ar­kveðjur. „Steinn Ármann féll frá alltof snemma, það er ótrú­lega sárt að sjá eftir svo góðum dreng.“