„Nærtækari skýring er að Hildur og hennar fólk kunni ekki að koma frá sér skiljanlegum texta“

Stefán Pálsson, sagn­fræð­ingur og vara­borg­ar­full­trúi Vinstri grænna, gagn­rýnir við­brögð Hildar Björns­dóttur borg­ar­stjóra við gagn­rýni á til­lögur um fram­tíð Borg­ar­bóka­safns Reykja­víkur. Hann segir sam­rekstur almenn­ings­bóka­safna og skóla­bóka­safna geta gengið vel, en varar við því að almenn­ings­bóka­söfn verði ein­fald­lega felld inn í skóla­bóka­söfn.

Í færslu á Facebook bendir Stefán á að Hildur hafi svarað gagn­rýni á til­lögur menn­ing­ar­ráðs um rekstur Borg­ar­bóka­safns­ins með því að vísa til lélegs lesskiln­ings full­orð­inna. Hann telur aðra skýr­ingu geta verið þá að borg­ar­yf­ir­völd hafi ekki komið hug­myndum sínum nægi­lega skýrt á fram­færi.

„Nær­tæk­ari skýr­ing er að Hildur og hennar fólk kunni ekki að koma frá sér skilj­an­legum texta,“ skrifar Stefán og spyr jafn­framt hvort skyn­sam­legt hafi verið að reka alla upp­lýs­inga­full­trúa borg­ar­innar.

Stefán segir þó mik­il­vægt að ræða mál­efni bóka­safna af yfir­vegun. Hug­myndir um sam­rekstur úti­búa Borg­ar­bóka­safns­ins og skóla­bóka­safna séu ekki nýjar af nál­inni. Slíkar hug­myndir hafi meðal ann­ars verið ræddar á síð­asta kjör­tíma­bili og þeim komið í fram­kvæmd á Kjal­ar­nesi, þar sem fámennið geri sam­eig­in­legan rekstur að álit­legum kosti.

Hann nefnir Dalskóla í Úlf­arsár­dal sem dæmi um far­sæla útfærslu. Þar er teng­ing milli grunn­skól­ans, sund­laug­ar­innar, úti­bús Borg­ar­bóka­safns­ins og íþrótta­húss hverf­is­fé­lags­ins. Að hans mati sýnir dæmið hvernig öfl­ugt hverfa­bóka­safn getur jafn­framt sinnt hlut­verki skóla­bóka­safns.

Stefán leggur hins vegar áherslu á að ekki sé hægt að ganga út frá því að sama fyr­ir­komu­lag virki í hina átt­ina, það er að færa almenn­ings­bóka­söfn inn í skóla­bóka­söfn. Slíkt hafi verið reynt víða á land­inu og árang­ur­inn að hans mati yfir­leitt verið slakur.

Hann bendir á að nútíma­bóka­söfn séu ekki ein­göngu staðir þar sem fólk nálgist bækur, heldur einnig menn­ing­ar­stofn­anir og sam­komu­staðir fólks á ólíkum aldri og með mis­mun­andi áhuga­mál. Þar fari fram fjöl­breyttir við­burðir á mis­mun­andi tímum dags­ins, sem geti reynst erfitt að sam­ræma starf­semi skóla eins og þeir séu reknir í dag.