Mummi Týr Þórarinsson. Maður sem gekk hinn grýtta veg á fyrri hluta ævinnar en sneri síðan við blaðinu og fór að aðstoða aðra í sömu sporum. Í ítarlegu viðtali við Mannlíf opnar hann sig um misnotkun, fíknivanda sinn og fleira en í þessum kafla er fjallað um það er hann var misnotaður þegar hann dvaldi á vistheimilinu Silungapoll.

Silungapollur

„Ég var Silungapollsbarn,“ segir Mummi Týr sem segist að minnsta kosti tvisvar sinnum hafa verið sendur á vistheimilið á því tímabili sem mamma hans var einstæð. Hann var fjögurra eða fimm ára þegar hann fór þangað fyrst ásamt eldri bróður sínum.

„Ég man að það var fullt af krökkum og rosa agi á öllu. Bróðir minn var einu sinni að sparka bolta og skórinn fylgdi út í pollinn sem staðurinn er kenndur við og hann var háttaður ofan í rúm um miðjan dag fyrir það. Ég man að ég talaði við hann og hann var alveg miður sín uppi í rúmi um hábjartan dag. Ég man svona glefsur. Ég man að hurðarhúnarnir voru mjög ofarlega á hurðunum þannig að börnin náðu ekki upp í þá. Það var járnagi þarna og þetta var bara ekki gott. Samt voru börnin út um allt úti og í hrauninu og einhverjir iðnaðarmenn og einhver skúmaskot og útihús. Ég man glefsur.“

Hann ræskir sig.

„Fyrirgefðu, ég var misnotaður þar af iðnaðarmanni sem var að laga húsið.“

Hann ræskir sig aftur.

„Þú sérð að um leið og ég byrja að tala um þetta þá fara í gang reflexar. Þá getur þú ímyndað þér hvað var gert við mig. Ég skildi aldrei af hverju ég átti erfitt með að gleypa pillur. Ég kúgaðist gjarnan.“

Hann sagði engum frá.

Mummi gróf þetta niður og átti ekki minningu um misnotkunina fyrr en mörgum áratugum síðar í Ayahuasca-seremóníu sem sótti að hans sögn atburðarásina frá Silungapolli upp í meðvitundina.

„Ég fór í kóma og þetta var svakalegt upplivelse. Þetta er heill heimur. Í þessu ástandi labbaði ég í gegnum misnotkunina og þetta var „grand finale“ fyrir mig. Auðvitað upplifði ég sorg og alls konar í æsku eftir að þetta gerðist en mér fannst svo gott að fá síðasta púslið í minni sjálfsskoðun. Nú „meikaði sens“ af hverju ég tikkaði í öll boxin sem misnotað barn.“

Mummi segir að upplifunin hafi verið svo ótrúleg að erfitt sé að gera sér grein fyrir henni. Hann segist þó telja að hann hafi loks losnað undan síðustu böndunum sem tengdu hann við viðkomandi mann og að þá hafi loksins orðið honum ljóst hver hann væri í raun. Í kjölfarið hafi hann gengið í gegnum afar erfiða helgi, upplifað mikla vanlíðan og átt við martraðir að stríða.

„Þetta var alveg skelfilegt. En eftir á var þetta samt svo heilandi.“

Hann segir þetta vitundarferðalag hafa verið stóra örlagavaldinn í lífi sínu sem hjálpaði honum að jarðtengja sig betur og hreinsa út margra áratuga gamlan sársauka. „Öll fyrri reynsla nýtist mér í dag og mér finnst ég bara maður að meiri. Ég veit alveg helvítis helling en eftir því sem ég veit meira þá fatta ég hvað ég veit ógeðslega lítið,“ segir Mummi Týr og orðar þetta svipað og Sókrates á að hafa gert. „Ég er alltaf að fræða mig. Ég er að horfa á fyrirlestra á daginn í „chillinu“ - TedTalk til dæmis og læra um meðvirkni eða brotin sambönd. Ég er alltaf að mennta mig.“