Íbúar í Árskógum og við Álfabakka lýsa nú yfir þungum áhyggjum og reiði yfir frágangi í kringum nýbyggingu í hverfinu, sem gengur undir nafninu „græna gímaldið“. Í erindi sem sent hefur verið til borgarstjórnar Reykjavíkur er ástandinu lýst sem hreinni vanrækslu og hrákasmíði sem brjóti gróflega gegn skipulagslögum og grenndarrétti íbúa.

Ásgeir Þór Árnason, íbúi á svæðinu, dregur ekkert undan í bréfi sínu til borgarfulltrúa og spyr þá hreint út hvort þeir myndu sjálfir sætta sig við slíka nærumhverfisvitleysu: „Spurningin sem ég vil leggja fyrir ykkur er einföld: Mynduð þið una því að búa við þennan frágang sjálf?“

Bílastæði og vörulosun upp við svefnherbergi

Stærsta áfallið að mati íbúa er hvernig staðið hefur verið að skipulagningu umferðar og hljóðvistar í þröngu rými á milli bygginga. Þar hefur nýjum akvegi og bílastæðaröð verið troðið niður alveg upp við húsveggi íbúðarhúsa.

„Hér er búið að opna fyrir stöðugan umgang bifreiða, véladrunur, hurðaskelli, ljósagang í myrkri og vöruflutninga rétt við stofur og svefnherbergi fólks,“ segir Ásgeir. Hann bendir jafnframt á að hár og sléttur stálveggur skemmunnar virki eins og risavaxið bergmálshylki þar sem öll hljóð magnast upp. „Samkvæmt byggingarreglugerð ber að hanna umhverfi þannig að hljóðstig í og við íbúðir fari ekki yfir heilsuverndarmörk. Hér virðist hljóðvist aldrei hafa verið reiknuð af alvöru.“

Sýndargróðursetning og malarurðir

Ásýnd svæðisins eftir að framkvæmdum átti að heita lokið er sögð vægast sagt dapurleg og minna frekar á yfirgefinn námubotn en gróið íbúðahverfi í höfuðborginni. Ásgeir lýsir því hvernig möl, mold og iðnaðarlegt bárujárnsstál einkenni umhverfið ásamt nánast gagnslausum tilraunum til fegrunar:

„Nokkrar trjágreinar hafa verið settar niður í malarkantinn eins og til að haka í box á teikningu, án nokkurs tillits til vaxtarskilyrða eða raunverulegs skjóls.“

Krefjast þess að borgin grípi í taumana

Íbúar minna á að grenndarréttur hafi um áratugaskeið verið hornsteinn íslensks eignaréttar og að fólk eigi ekki að þurfa að þola óhóflegt ónæði af nýtingu nágrannalóða. Þeir skora nú á forystu borgarstjórnar að mæta á svæðið, skoða fráganginn með eigin augum og krefjast þess að lóðarhafi ljúki alvöru jarðvegs- og gróðurfrágangi, tryggi hljóðdempun og endurskoði akstursleiðir.

„Hverfið á betra skilið en að vera afgangsstærð í skipulagi Reykjavíkur,“ segir Ásgeir að lokum.