Magnús Scheving, stofnandi Latabæjar og samstarfsmaður Steins Ármanns Magnússonar til margra ára minnist leikarans með dýpstu virðingu og hlýju í einlægum minningarpistli á síðu Latabæjar. Steinn Ármann, sem lést nýverið um aldur fram, lék hlutverk Sigga Sæta í yfir 400 sýningum og ferðaðist um allt land með Magnúsi, sem fór með hlutverk Íþróttaálfsins.

Magnús Scheving minnist Steins Ármanns

Sorgarfréttir bárust nýverið af skyndilegu fráfalli leikarans Steins Ármanns Magnússonar. Magnús Scheving, samstarfsmaður hans og vinur úr Latabæ minnist Steins sem einhvers besta leikara sem hann hafi unnið með og brautryðjanda í íslensku gríni.

Spiluðu saman í yfir 400 sýningum

Leiðir þeirra Steins lágu fyrst saman árið 1996 þegar unnið var að leiksýningunni Áfram Latibær í Loftkastalanum og síðar í Þjóðleikhúsinu. Steinn gæddi persónuna Sigga Sæta lífi á sviðinu á þann máta að eftir var tekið.

„Steinn Ármann og ég lékum saman í yfir 400 Latabæjarsýningum og ferðuðumst um allt land og skemmtum á fjölmörgum stöðum, ég sem Íþróttaálfurinn hann sem Siggi Sæti,“ skrifar Magnús. Hann lýsir Steini sem húmorista af guðs náð, gæddum þeim hæfileikum í leiklist sem ekki sé hægt að kenna.

Reyndi stöðugt að sprengja Íþróttaálfinn

Magnús segir Stein hafa haft einstakt lag á því að lesa áhorfendur og koma samleikurum sínum á óvart. Það hafi reglulega reynt á Magnús að halda andlitinu í hlutverki Íþróttaálfsins á sviðinu.

„Hann hafði endalaust gaman af því að reyna að láta mig detta úr karakter á sviðinu. Hann hafði einstakt lag á því að lesa salinn og pota að svo drepfyndnum línum að áhorfendur veltust um úr hlátri og ég átti í mesta basli með að gera það ekki líka,“ segir Magnús.

Einstakur húmoristi

Að sögn Magnúsar krefst slíkur húmor mikillar gáfna, næmleika og skerpu, en allt þetta hafi Steinn haft til að bera. Í minningarorðunum reynir Magnús að finna réttu orðin yfir missinn og dregur það saman:

„Ég er búinn að vera að leita að settlegum orðum sem hæfa minningargrein um mann sem lést of ungur, en það sem lýsir honum best er bara hvað hann var fokking fyndinn!“

Magnús lýkur kveðju sinni á því að þakka Steini fyrir allt það sem hann gerði fyrir Latabæ og íslensku þjóðina alla og sendir fjölskyldu hans sínar dýpstu samúðarkveðjur. „Steinn Ármann féll frá alltof snemma, það er ótrúlega sárt að sjá eftir svo góðum dreng.“