Stefán Pálsson sagnfræðingur lýsir yfir undrun á ákæru á hendur Semu Erlu Serdaroglu, stofnanda Solaris, fyrir brot á lögum um opinberar fjársafnanir. Hann veltir því fyrir sér á síðu sinni hvort fólk sem stendur fyrir almennum söfnunum, svo sem vegna skyndilegra andláta, tilkynni þær raunverulega til sýslumanns.

Málið sprettur upp úr ákæru þar sem Solaris er gefið að sök að hafa tilkynnt um söfnun fyrir hælisleitendur hálfu ári eftir að henni lauk, í stað þess að gera það áður en hún hófst eins og lög gera ráð fyrir.

Stefán bendir á að lög um fjársafnanir séu vissulega til staðar í landinu og líklega hafi þeim ekki verið fylgt í einu og öllu í þessu máli. Hann vísar hins vegar til þess hve algengar tilkynningar um fjársafnanir eru á samfélagsmiðlum, til dæmis eftir skyndilegt fráfall fólks vegna veikinda eða af slysförum. Spyr hann hvort virkilega megi búast við því að fólk skrái slíkar safnanir almennt hjá sýslumanni.

„Á bágt með að líta á mig sem glæpamann“

Til að setja málið í samhengi nefnir Stefán eigið dæmi og rifjar upp persónulega reynslu af svipuðu athæfi:

„Sjálfur tók ég upp á því fyrir nokkrum misserum að hvetja fólk til að skjóta saman fyrir vatnsdælum sem Unicef var að safna fyrir, fólk borgaði inn á reikning sem ég átti og ég millifærði svo á Unicef. Ég á bágt með að líta á mig sem glæpamann fyrir vikið.“

Sema Erla hefur neitað sök í málinu en aðalmeðferð þess mun fara fram í lok október í Héraðsdómi Reykjavíkur.