Hildur Lilliendahl Viggósdóttir, verkefnastjóri hjá Reykjavíkurborg, gagnrýnir harðlega drög að aðgerðaáætlun stjórnvalda í „málefni offitu“ og segir hugmyndirnar ganga langt yfir mörk þess sem sé ásættanlegt. Hún birti færslu á Facebook þar sem hún segir að hún hafi aldrei áður sent umsögn persónulega á samráðsgátt, en nú hafi hún ekki getað setið á strák sínum.

„Ég held að ég hafi aldrei sent umsögn persónulega á samráðsgátt áður en ég gat ekki orða bundist um þessi plön um aðgerðaáætlun um „málefni offitu“. Þessar hugmyndir eru í meira lagi galnar og það er svo furðulegt hvernig við höfum komið okkur saman um að það sé í lagi að níða feitt fólk og niðurlægja það við hvert tækifæri,“ skrifar Hildur.

Sérstaklega segir hún eina tillögu í áætluninni hafa farið fram úr sér. Hún vitnar orðrétt í drögin þar sem segir:

„Vinnuhópur hanni verklag fyrir sérstaka rafræna heilbrigðisskimun ungmenna þar sem einstaklingar á aldrinum 16 19 ára verði skimaðir fyrir áhættuþáttum offitu og kallaðir inn í sérstakt heilbrigðisviðtal í gegnum framhaldsskólaheilsugæslu gefi niðurstaða skimunar til kynna að þörf sé á inngripi vegna offitu.“

Hildur setur hugmyndina í samhengi við reynslu unglingsstúlkna og samfélagslegan þrýsting:

„Afsakið en... Hvaða kona bara hér sem les þessa færslu mína man eftir að hafa verið á aldrinum 16-19 ára og liðið eins og hún væri alltof feit vegna allskonar skilaboða úr öllum áttum? Framhaldsspurning: Hversu peppaðar hefðuð þið verið fyrir því að RÍKISSTJÓRNIN hefði kallað ykkur á fund til að pota í ykkur og segja ykkur að þið þyrftuð að hætta að vera svona feitar?“

Í færslunni þakkar hún einnig fagfólki sem hafi sent inn umsagnir um málið og hvetur fólk til að kynna sér þær. Hún nefnir sérstaklega umsögn Töru Margrétar Vilhjálmsdóttur, umsögn Miðstöðvar í lýðheilsuvísindum við HÍ og viðvaranir frá Félag fagfólks um átraskanir. Hún bendir jafnframt á að umsagnarfrestur sé að renna út og hvetur fólk til að láta í sér heyra.

Í viðbót við færsluna skýrir Hildur orðalag sitt þegar hún talar um þungað fólk og vísar þar til sérstakrar aðgerðar í áætluninni:

„(Edit vegna athugasemda: Þegar ég segi „þungaðs fólks“ á ég við þungað fólk. Aðgerð fjögur gengur beinlínis út á að sporna gegn nýgengi offitu á meðgöngu og skilgreina meðferð við offitu á barnshafandi fólki. Af því það er inngripið og afskiptasemin sem þig vantar meðan líkaminn þinn er að búa til heila aðra manneskju.)“

Að lokum birtir hún orðrétta umsögn sína sem hún sendi inn á samráðsgátt stjórnvalda:

„Ég tek undir þær gagnrýnisraddir sem hér hafa heyrst, ekki síst umsögn Töru Margrétar Vilhjálmsdóttur sérfræðings í málaflokknum. Óumbeðið inngrip yfirvaldsins í líf þungaðs fólks í þessu samhengi er ekki líklegt til að valda öðru en tjóni, skorti á trausti og tilheyrandi sársauka. Hugmyndin um að hið opinbera kalli unglinga á sinn fund ef þau eru eða gætu orðið feitari en æskilegt þykir er fráleit í heimi þar sem tíðni átröskunarsjúkdóma er á hraðri uppleið. Hvaða unglingur gæti mögulega gengið út af slíkum fundi líðandi betur með sig og lífið sitt? Ég skil ekki hvernig þessi hugmynd komst áfram. Hefur ekkert höfundanna verið unglingar?“