Guðni Pétur 31 árs var jarðsunginn í dag: „Í þakklæti kveðjum við elskaðan og yndislegan son“

Guðni Pétur Guðnason, sem var aðeins 31 árs þegar hann fannst með­vit­unda­laus á botni Sund­hall­ar­innar í Reykja­vík, var bor­inn til grafar í dag. Fjöl­skyldan syrgir nú ein­stakan vin sem fór alltof fljótt.

Blessuð sé minn­ing Guðna Péturs.

Pétur, eins og hann var oft­ast kall­aður, lauk námi í lista­braut í Borg­ar­holts­skóla enda var honum margt til lista lagt, meðal ann­ars við teikn­ingar og hús­gagna­smíði sem hann hóf nám í eftir að námi í Borg­ar­holts­skóla lauk. Hann fór í kristi­legan skóla í Kanada á braut sem kall­að­ist „School of Hearts“ og var iðinn í skáta­starfi á sínum yngri árum. Síða­sliðin þrjú ár starf­aði Pétur á heim­ili fyrir geð­fatl­aða á Flóka­götu. „Þar var Pési alveg elsk­aður og dáður af skjól­stæð­ing­unum. Hann var svo ein­stak­lega góður við skjól­stæð­inga sína, hann kall­aði þá alltaf strák­ana sína þó þetta séu full­orðnir karl­menn,“ sagði Guðni Heiðar Guðnason, faðir Péturs, í sam­tali við Mannlíf.

Sjá einnig: Guðni Pétur var aðeins 31 árs er hann lést í Sund­höll­inni: „Það elsk­uðu hann allir“

Guðni Pétur fædd­ist í Reykja­vík 10. nóv­em­ber 1989. Hann lést af slys­förum á gjör­gæslu­deild Land­spít­al­ans 21. jan­úar 2021. Hann var því aðeins 31 árs gam­all er hann lést. Guðni Pétur var ókvæntur og barn­laus.

Hér er fjöl­skyldan saman komin til að minn­ast Guðna Péturs. Frá vinstri: Bjarki, litli bróðir, Sigrún og Heiðar, for­eldrar, og Edgar Smári, stóri bróðir.

Guðni Heiðar og Sigrún Drífa Anni­e­ar­dóttir, móðir Péturs, minn­ast sonar sín með hlýjum orðum í minn­inga­grein í Morg­un­blað­inu í dag. „Við gengum upp tröpp­urnar að heim­ili okkar í Graf­ar­vog­inum, ég staldr­aði við á stiga­pall­inum, horfði á hrím­hvíta Esjuna og fann nístandi kuld­ann bíta í kinnar mínar. Hann var betri þessi kuldi en sá sem nísti sál mína. Aldrei yrði neitt eins og áður, Pétur okkar hafði verið tek­inn frá okkur,“ segir for­eldr­arnir og bæta við:

„Það er erfitt að stöðva flæði minn­ing­anna, enda verður það þannig að þótt skrif þeirra verði ekki lengri núna, þá er svo margs að minn­ast. Í þakk­læti kveðjum við elskaðan, kær­leiks­ríkan og ynd­is­legan son með kveðj­unni sem honum var svo töm, „Góða nótt, Guð geymi þig, ég elska þig.“ Sjáumst hjá Jesú, Buddinn minn.“

Bjarki Enok minn­ist einnig eldri bróður síns í fal­legri minn­inga­grein. „Elsku besti stóri bróðir minn og vinur. Orð geta ekki lýst því hvað ég sakna þín. Þú varst svo frá­bær og góður stóri bróðir sem pass­aði alltaf upp á litla brósa sinn þó hann væri kannski orð­inn alltof
gam­all fyrir það. Þú kenndir mér svo margt og eig­in­lega bara allt sem ég kann í dag og ég vildi óska þess að þú gætir kennt mér og sagt mér fleira því þú veist svo margt,“ segir Bjarki og heldur áfram:

„Ég leit svo upp til þín, Pétur, og ég þráði það svo að geta orðið jafn mik­ill snill­ingur og þú. Ég mun aldrei gleyma þér og öllum minn­ing­unum sem við áttum saman, elsku Buddi minn, og ég veit að við munum sjá hvor annan aftur einn dag­inn. Þar til næst, elsku Pési minn, Guð geymi þig og ég elska þig.“