RÚV slátrar leikriti í Þjóðleikhúsinu: „Niðurlægir minnihlutahópa og gerir lítið úr landsbyggðinni“

Nína Hjálm­ars­dóttir gagn­rýn­andi á RÚV er ekki hrifin af nýjasta verk­inu sem frum­sýnt var í Þjóð­leik­hús­inu, söng­leik­ur­inn Sem á himni, á stóra svið­inu leik­húss­ins.

Hún segir í byrjun að „til­hlökk­unin liggur í loft­inu á frum­sýn­ingu söng­leiks­ins Sem á himni á stóra svið­inu í Þjóð­leik­hús­inu, enda hefur miklu verið tjaldað til, bæði í umbún­aði og flutn­ingi.“

En til­hlökkun Nínu breytt­ist fljót­lega í eitt­hvað allt annað og tölu­vert verra. Hún finnur margt að sýn­ing­unni og spyr margra spurn­inga:

„Hvernig komst þetta verk í gegnum mörg ár í covid og marga fundi og allt það klára fólk sem þarna starfar?

Hvað er eig­in­lega í gangi í Þjóð­leik­hús­inu?

Hvernig er það, stendur eng­inn vörð um að svona ger­ist ekki?

Hver er eig­in­lega til­gang­ur­inn?

Hvað á þetta að segja okkur áhorf­endum?

Hvers vegna var þetta verk valið inn sem stóra haust­upp­færsla Þjóð­leik­húss­ins?

Eru engir ferlar eða krítería í leik­rita­vali sem tryggja að nær­gætni sé gætt gagn­vart birt­ing­ar­mynd fólks sem hefur sögu­lega verið ósýni­legt á sviði? Og hvort hand­ritið sé eitt­hvað meira en inn­an­tómar klisjur?“

Nína segir að í verk­inu er verið að gera lítið úr minni­hluta­hópum, og meira til. Hún segir að Sem á himni sé „verk sem ekki aðeins nið­ur­lægir minni­hluta­hópa, og gerir lítið úr lands­byggð­inni, heldur bygg­ist á svo aug­ljós­lega illa skrif­uðu hand­riti, að mig langar helst að stofna til mót­mæla um að fá hand­ritin heim, sem­sagt þetta hand­rit aftur heim til Sví­þjóðar.“