Halldór var ungur er hann missti föður sinn -segir gaman að geta tekið við rekstri hans

„Hann stofn­aði fyr­ir­tækið í kringum 1950, hann var úrsmiður og rak við­gerð­ar­verk­stæði og verslun til 1984, þá deyr hann frekar ungur.“

Versl­unin Halldór Ólafsson úr og skart er stað­sett á Gler­ár­torgi á Akureyri. Versl­unin hefur verið starf­rækt í rúm sjö­tíu ár og má með sanni segja að hún hafi stækkað og dafnað með árunum. Árið 2000 flutt­ist verslun Halldórs Ólafs­sonar úr Hafn­ar­stræti 83 þar sem hún hafði verið frá stofnun í litlu nota­legu hús­næði, norður á Gler­ár­torg. Á Gler­ár­torgi hefur versl­unin í tvígang stækkað við sig og er óhætt að full­yrða að hún sé orðin ein af stærstu og glæsi­leg­ustu úra- og skart­gripa­versl­unum lands­ins. Bæði flytur versl­unin inn sína eigin skart­gripi, ásamt því að vera með ótal vöru­merki og eru íslenskir hönn­uðir þar áber­andi.

Ákvað að prufa úrsmíði

Halldór Hall­dórs­son tók við rekstri föður síns, Halldórs Ólafs­sonar, eftir að hafa lokið úrsmiðsnámi árið 1989. Halldór var í fram­halds­skóla þegar faðir hans féll frá og seg­ist hann hafa ákveðið að stúd­ents­prófi loknu að prufa nám í úrsmíði og sjá hvernig honum lík­aði. „Ég er enn að þannig að mér hefur lík­leg­ast líkað þetta ágæt­lega,“ segir Halldór og brosir.

Halldór segir að í byrjun hafi þetta ein­göngu verið úra­verslun, en nú séu þau komin með ansi mörg vöru­merki og mikið úrval af skarti ásamt úrunum.

Mikið úrval af glæsi­legum skarti

„Við byrj­uðum að vera með skart árið 2002, þá vorum við lang­mest með inn­flutt skart. Síðan var svo­lítið gaman af því í hrun­inu, þá fannst mér verða vakn­ing hjá öllum að velja íslenskt, segir Halldór og heldur áfram. „Og það held ég að hafi verið sprauta fyrir íslenska skart­fram­leið­endur og gull­smiði að koma þá með sínar eigin línur.“

Meðal íslenskra vöru­merkja sem fást hjá Halldóri má nefna Sif Jakobs, Sign, Jens, Vera Design og By Lovisa.

„Alltaf ein­hver úr að gera við“

Halldór segir alltaf nóg að gera.

Aðspurður hvort alltaf sé nóg að gera á úra­verk­stæð­inu svarar Halldór því til að svo sé. „Já það eru alltaf ein­hver úr að gera við,“ segir hann, snjallúrin hafi þó sett strik í reikn­ing­inn.
„Hérna í gamla daga voru menn kannski að gera meira við úr. Þau voru þá hlut­falls­lega mikið dýr­ari en í dag og því frekar gert við þau. Sumir skilja ekk­ert hvað úrsmiðir eru þá að gera, en það sem gerð­ist var að fólk á orðið svo mörg úr, þannig það er svo mikið af úrum í gangi og alls­konar þjón­usta í kringum þau,“ segir Halldór og bætir við að alltaf borgi sig að halda við góðum úrum. „Menn tengj­ast líka oft til­finn­inga­lega þeim hlutum sem þeir bera á sér og vilja halda í.“

Fjöl­skyldu­fyr­ir­tæki

Halldór segir það vissu­lega hafa verið gaman að geta tekið við fyr­ir­tæki föður síns.

„Ég fór oft til hans þegar maður var búinn í ung­linga­vinn­unni hérna í gamla daga og fór að læra af honum, gerði við vekjara­klukkur til að byrja með, svo stofu­klukkur,“ segir hann og brosir við minn­ing­unni. „Það er leiðin að ansi mörgu held ég að kíkja á verk­stæðið með pabba sínum. Eins og Íslend­ingar þekkja þá er vinnu­tím­inn ansi stór hluti dags­ins, þannig að það getur nú verið ansi gaman að umgang­ast for­eldra sína þar.“

Sjálfur á Halldór tvo syni, gerir hann ráð fyrir því að þeir taki við rekstr­inum þegar hann láti af störfum?

„Ég er nú ekki viss um það, þeir eru nú ekki á sömu braut og pabbi þeirra,“ segir Halldór kím­inn á svip. „Strák­arnir mínir báðir hafa verið hérna tals­vert, þannig þeir eru svo sem aðeins búnir að fá smjör­þef­inn af þessu og annar þeirra hefur mik­inn áhuga á þessu, þannig að við skulum bara sjá til. Best að ákveða ekk­ert, maður veit aldrei hvað fram­tíðin ber í skauti sér,“ segir Halldór bros­andi að lokum.