Ég segi bara maður á mann að það vakir einlæglega fyrir mér að hjálpa börnum sem eru í viðkvæmri stöðu félagslega, eiga erfitt uppdráttar eða erfitt með sjálft sig eða eru í krísu á unga aldri. Ég sem manneskja ber djúpa samúð með þessu og markmið mitt í þessari umræðu er að taka utan um þennan viðkvæma og brothætta hóp í samfélaginu. Er leiðin til þess að taka utan um þennan hóp þessi almenna lína, sem hefur verið ráðandi, og þessi fáni er að hluta til tákn fyrir þessa nálgun, að til dæmis ef barn sem er mjög ruglað í ríminu segist vera hvorki strákur né stelpa, eða segist vera af öðru kyni en það fæddist í líffræðilega, er þá nálgunin, til þess að taka utan um barnið og hjálpa því, að segja já, þetta er rétt og nú þurfum við að koma þér í viðeigandi leiðréttingu, að leiðrétta líkama þinn, sem er þar með gallaður, þú hefur þá fæðst í röngum líkama. Er þá eina rétta leiðin til að styðja við barnið að segja já og amen við því sem barnið segir? Það er gagnrýnin, að þessi fáni er að hluta til tákn fyrir að þetta sé eina nálgunin, að það eigi alltaf að „staðfesta kyn“ barnsins.
Þá er búið að snúa umræðunni þannig að þetta sé eina leiðin til að styðja við þennan hóp, sem mér er sannarlega í mun um að hjálpa og gæti raunar ekki verið áhugasamari um neitt verkefni í allri pólitíkinni en að tryggja að unga kynslóðin, að henni líði sem best, að hún standi með sjálfri sér og fái þrifist. Það eru allir krakkar þar undir og öll börn eiga rétt á að fá að þroskast með góðum hætti inn í þessi erfiðu ungdómsár, þetta eru flókin ár.
Ein leiðin er þá að segja já og amen, vera með félagsmiðstöðvar þar sem þessi tákn eru alls staðar, tákn um að hér sé engum efasemdum lýst um að það sé alveg eins líklegt að börn séu að fæðast í röngu kyni eða geti verið af blönduðum kynjum. Ég veit auðvitað vel að það er mikið af fullorðnu fólki sem lifir samkvæmt þessari heimssýn og hefur skipt um atgervi og upplifir sig af öðru kyni og ég hef alltaf sagt mjög skýrt að ég set mig ekki upp á móti því, fólk er eins og það vill vera, þótt ég síðan lýsi minni heimssýn, eins og ég sé þetta.
Síðan er það hitt hvernig við hjálpum börnunum. Það er svo ótrúlegt hvernig því er snúið að þessi málflutningur snúist á einhvern hátt um það að vinna gegn hagsmunum þessa barna. Það er til dæmis ný finnsk rannsókn, sem er mjög vönduð, margra áratuga rannsókn, á áhrifum þess að börn sem eru í kynáttunarvanda að þau fari inn í eitthvert afbrigði af kynskiptimeðferð eða að þau fái að staðfesta nýja kynið, að áhrifin til langs tíma eru ekki jákvæð fyrir börnin. Andleg heilsa batnar ekki. Sumir myndu segja að þú þurfir ekki rannsókn til að staðfesta þetta en ég held að það sé ekkert vitlaust að við byggjum þetta á rannsóknum og að íslensk stjórnvöld byggi þetta á rannsóknum.
Hitt varðar svo þá staðhæfingu að trans fólk eða hinsegin fólk, að eina ástæðan fyrir þeirra vanlíðan sé viðhorf samfélagsins. Að ef það myndi breytast myndi vanlíðanin hverfa. En rannsóknin bendir til þess að gögnin styðji þetta ekki, vegna þess að eftir því sem víðsýni og umburðarlyndi gagnvart þessum málaflokki hefur vaxið, hefur vanlíðanin vaxið sömuleiðis. Þetta orsakasamband bendir til þess að aðrir undirliggjandi þættir kunni að vera valdurinn að vanlíðan þessa hóps. Þá eru nefndir margir þættir sem er mikil fylgni með til dæmis gagnvart börnum sem eru trans, það er einhverfa, félagskvíði, áföll, tengslaerfiðleikar, margvísleg svona vandamál.
Ég segi að ef þú tekur þessi vandamál og ýtir þeim til hliðar, lætur eins og þau séu ekki í gangi, ferð þá og einblínir í staðinn á þessa hugmynd um að manneskjan sé í röngu kyni og reynir að leysa það, þá ertu að gera illt verra. Þá ertu að valda skaða og þess vegna hafa Finnar á undanförnum árum breytt algjörlega um nálgun frá því að kerfið allt segi já, amen og hér eru fánar og umburðarlyndi, yfir í ábyrgari nálgun fullorðinna einstaklinga sem taka utan um börnin í þessum vanda, umvefja þau hjá sérfræðingum sem reyna að hjálpa þeim að finna leið út úr sínum vanda og helst leið sem felur ekki í sér svona líkamlegt inngrip sem enginn veit hvaða afleiðingar hefur til lengri tíma og er algjörlega ógagnreynd vísindaleg meðferð, jafnvel þótt læknar og hjúkrunarfræðingar í mörgum tilvikum kannski þori ekki að tjá sig um málið.
Athugasemdir