Nikki Loffredo, 42 ára, lést eftir að hafa verið skotin ítrekað að morgni 29. júlí 2024, á gangstétt í íbúðahverfi í Des Moines í Iowa í Bandaríkjunum. Hún var á leið heim eftir að hafa keypt sér snarl þegar skotárásin átti sér stað. Árásarmaðurinn, James Johnson, 43 ára, hafði aldrei hitt Loffredo áður. Hann hefur nú verið dæmdur.

Vitni og upptökur frá eftirlitsmyndavélum sýndu gullitaðan sportjeppa hringsóla um svæðið áður en hann nálgaðist Loffredo, stöðvaði í örfáar sekúndur og ók svo í burtu á miklum hraða. Loffredo hné þá til jarðar, með skotsár á báðum lærum. Eitt skotið fór í gegnum lærleggsslagæð hennar og olli miklum blóðmissi. Hún lést nokkrum dögum síðar á sjúkrahúsi.

Loffredo náði að lýsa árásarmanninum og bíl hans fyrir fyrstu lögreglumönnum sem komu á vettvang. Lögregla hafði innan klukkustundar fundið út hver skotmaðurinn var. Rannsóknin leiddi í ljós að vinur Johnsons hafði útvegað honum skotvopn, og DNA hans fannst á byssunni. Einnig stemmdi kúluhylki á vettvangi við byssuna samkvæmt skotfærarannsóknum.

Að sögn saksóknarans, Levi Grove, „var Johnson að leita að tilefni til að nota byssuna.“ Ákæruvaldið hélt því fram að Johnson hefði skotið af ásetningi til að drepa, og tókst að sannfæra kviðdóm um að um morð af ásetningi væri að ræða. Johnson var sakfelldur 9. apríl 2025 fyrir morð af yfirlögðu ráði.

Johnson viðurkenndi sjálfur að hafa verið maðurinn sem skaut, en hélt því fram að hann hefði aðeins ætlað að hræða hana, ekki meiða. Hann lýsti því fyrir dómi að hann hefði verið undir áhrifum maríjúana og kókaíns og verið reiður eftir rifrildi við kærustu sína. Hann sagðist hafa ekið um hverfið án tilgangs og séð Loffredo nokkrum sinnum. Þegar hann reyndi að daðra við hana út um bílgluggann, svaraði hún með blótsyrðum.

„Það pirraði mig,“ sagði Johnson fyrir dómi. „Mér fannst ég vera vanvirtur.“

Hann sagðist þá hafa dregið upp byssu sem hann mátti ekki hafa í fórum sínum, og skotið fjórum skotum í átt að gangstéttinni til að hræða hana. Hann sagðist ekki hafa áttað sig á því að hún hefði orðið fyrir skoti, fyrr en síðar.

Þrátt fyrir ítrekuð ósannindi í yfirheyrslum í upphafi játaði Johnson síðar ábyrgð sína. Í skilaboðum sem hann sendi kærustu sinni úr fangelsi í mars lýsti hann mikilli iðrun.

„Ég vildi aldrei bera ábyrgð á einhverju svona,“ sagði Johnson í réttarhöldunum, með tárin í augunum. „Mér líður illa, mér líður hræðilega. Ég ætlaði ekki að meiða hana – og ég ætlaði alls ekki að drepa hana.“

Johnson á yfir höfði sér lífstíðardóm og verður refsing ákvörðuð 20. júní næstkomandi.