Breska trip-hop hljómsveitin Massive Attack hefur lýst yfir stuðningi við norður-írska hiphop-tríóið Kneecap, eftir að umtalsverð gagnrýni hefur fallið á þá vegna yfirlýsinga þeirra í þágu Palestínu.
Í gær birti Massive Attack yfirlýsingu á Instagram þar sem hljómsveitin gagnrýndi hversu mikla fordæming Kneecap hefur sætt, sérstaklega í ljósi þess hve lítið er gert úr alvarlegum mannréttindabrotum á Gaza-ströndinni.
„Ef háttsettir stjórnmálamenn hafa hvorki tíma né orð til að fordæma, segjum sem svo, morð á fimmtán sjálfboðaliðum á Gaza, eða ólöglega hungurherferð gegn almennum borgurum sem stríðsaðferð, eða fjöldamorð á þúsundum barna á sama svæði, af hálfu ríkis sem býr yfir nákvæmustu vopnum heims, hversu miklu máli skiptir siðferðisleg ráð þeirra þegar kemur að því hvaða tónlistarmenn eiga að fá að koma fram á tónlistarhátíðum?“ skrifaði hljómsveitin.
„Við höfum í yfir þrjátíu ár talað opinberlega gegn ólöglegur hernámi, aðskilnaðarstefnu og refsileysi gagnvart fjöldamorðum á Palestínumönnum. Við vitum því fullvel bæði hvað þögn kostar persónulega og hvaða afleiðingar það getur haft í atvinnulífinu að sýna samstöðu með kúguðu fólki.“
Kneecap vakti mikla athygli þegar hljómsveitin kom fram á Coachella-tónlistarhátíðinni í apríl, þar sem þau birtu kröftug skilaboð gegn Ísrael á sviðinu. Þau héldu því fram að þau hefðu verið ritskoðuð helgina áður. Skilaboðin sem birtust á skjá við flutning þeirra voru meðal annars:
„Ísrael fremur þjóðarmorð á palestínsku þjóðinni. Bandaríkjastjórn styður þetta með vopnum og fjármagni, þrátt fyrir stríðsglæpi Ísraels. Fokk Ísrael, frjáls Palestína.“
Viðbrögðin létu ekki á sér standa. Sharon Osbourne kallaði eftir því að vegabréfsáritanir hljómsveitarinnar yrðu afturkallaðar áður en hópurinn færi í aðra tónleikaferð um Norður-Ameríku síðar á árinu. Fljótlega eftir það slitnaði samstarf þeirra við bókunarskrifstofuna Independent Artist Group.
Nýverið báðust Kneecap afsökunar á gömlu myndbandi þar sem þeir virðast kalla eftir dauða breskra þingmanna. Myndbandið var tekið upp á tónleikum í Lundúnum í nóvember 2023 og sýnir einn meðlim hópsins segja: „Eini góði Íhaldsmaðurinn er dauður Íhaldsmaður. Dreptu þingmanninn þinn.“
Massive Attack brugðust við: „Málfar skiptir vissulega máli. Við höfum séð skelfileg morð á kjörnum fulltrúum eins og Jo Cox og David Amess. Það gefur ekki rými fyrir kæruleysi. En hafa stjórnmálamenn og hægrisinnaðir fjölmiðlamenn, sem skipulega skapa siðferðislegt hneyksli út frá orðum ungrar pönkhljómsveitar, en hunsa eða hylma yfir með þjóðarmorði sem fer fram í beinni, þar með talið fjöldamorð á blaðamönnum, raunverulega siðferðislegan rétt til að hafa áhrif á það hverjir megi koma fram á hátíðum?“
Hljómsveitin hélt áfram: „Kneecap eru ekki fréttin. Gaza er fréttin. Þjóðarmorðið er fréttin. Og þögn, samþykki og stuðningur við þessi glæpaverk af hálfu breskra stjórnvalda er hinn raunverulegi skandall. Við stöndum með öllum listamönnum sem hafa siðferðislegt hugrekki til að tala gegn stríðsglæpum Ísraels og áframhaldandi ofsóknum og fjöldamorðum á palestínsku þjóðinni.“
Í kjölfar yfirlýsingar Massive Attack gaf útgáfufyrirtækið Heavenly Recordings í Lundúnum einnig út sameiginlega yfirlýsingu sem var undirrituð af fjölda tónlistarmanna og hljómsveita, þar á meðal Fontaines D.C., Pulp, The Pogues, Thin Lizzy, Sleaford Mods, Paul Weller og öðrum.
„Síðasta vika hefur sýnt skýra, samræmda tilraun til að ritskoða og í raun þagga niður í hljómsveitinni Kneecap,“ segir í yfirlýsingunni. „Í Westminster og breskum fjölmiðlum hafa stjórnmálamenn opinberlega reynt að færa þá úr sviðsljósinu með duldum hótunum, meðal annars varðandi frammistöður þeirra á tónleikum og hátíðum eins og Glastonbury.“
„Í lýðræðisríki ættu hvorki stjórnmálamenn né stjórnmálaflokkar að ákveða hverjir mega koma fram á tónlistarhátíðum. Hvort fólk sé sammála pólitískum skoðunum Kneecap skiptir ekki máli, það er grundvallaratriði fyrir alla listamenn að tjáningarfrelsi sé virt í samfélagi sem metur menningu. Þessi árás verður að vera fordæmd og hæðst að henni.“
Að lokum segir: „Þá er það líka skylda leiðtoga innan tónlistarbransans að verja tjáningarfrelsið, ekki að reyna að þagga niður í röddum sem eru þeim ekki að skapi.“
