Unnar Geir Unnarsson, menningarstjórnandi, segir að umræða á samfélagsmiðlum gefi ranga mynd af því að samfélagið sé klofið í afstöðu sinni til réttinda hinsegin fólks. Þetta kemur fram í pistli sem hann birtir á Vísi í dag.

Að mati Unnars er auðvelt að fá á tilfinninguna að Ísland og önnur vestræn samfélög standi frammi fyrir harðvítugu menningarstríði. Hann segir hins vegar að skoðanakannanir sýni allt aðra mynd.

„Þær sýna að flest fólk hefur löngu tekið afstöðu með þeirri einföldu hugmynd að öll eigum við að njóta sömu mannréttinda og frelsis til að vera við sjálf,“ skrifar hann.

Hann telur að samfélagsmiðlar ýki átök þar sem reiknirit umbuni umdeildri umræðu frekar en samhljómi.

„Hinn hávær minnihluti getur auðveldlega virst stærri en hann er þegar algóritmi samfélagsmiðla umbunar átökum fremur en samhljómi,“ segir hann og bætir við að fáir en háværir einstaklingar geti skapað þá tilfinningu að samfélagið sé klofið þegar raunin sé önnur.

Unnar vísar meðal annars til Eurobarometer-könnunar Evrópusambandsins frá 2023 þar sem 72 prósent sögðust styðja hjónabönd samkynja para um alla Evrópu. Þá bendir hann á Gallup-könnun frá 2025 sem sýndi að 89 prósent þeirra sem tóku afstöðu töldu Ísland vera góðan stað fyrir samkynhneigt fólk til að búa á. Í aldurshópnum 18 til 29 ára var hlutfallið 99 prósent.

Hann tekur þó fram að fordómar og mismunun séu enn til staðar.

„Auðvitað þýðir þetta ekki að fordómar séu horfnir eða að ekkert sé lengur að berjast fyrir, alls ekki. Fólk verður enn fyrir mismunun og hatursorðræða er enn til staðar. En það er mikilvægt að rugla ekki saman hávaða og meirihlutaáliti.“

Að lokum segir Unnar að ef til vill sé kominn tími til að hætta að líta á hinsegin fólk sem lítinn minnihluta sem þurfi stöðugt að réttlæta tilvist sína.

„Raunin er sú að meirihluti samfélagsins hefur þegar tekið afstöðu með mannréttindum. Þrátt fyrir það fær fámennur hópur oft meira vægi í umræðunni en stærð hans gefur tilefni til. Ekki vegna þess að hann sé stór, heldur vegna þess að hann hefur hátt.“

Pistlinum lýkur á orðunum: „Bylur hæst í tómri tunnu.“