Kristinn Hrafnsson, ritstjóri WikiLeaks, lýsir yfir þungum áhyggjum af þróun fjölmiðlunar og tjáningarfrelsis bæði á Íslandi og á alþjóðavettvangi. Í yfirlýsingu áopinberri síðu sinni segir hann lífið fjara „hægt og hljótt“ úr íslenskri blaðamennsku og vísar þar til nýlegra kaflaskila í íslensku fjölmiðlaumhverfi, þar sem sjónvarpsfréttir Sýnar/Stöðvar 2 voru lagðar niður og greint var frá uppsögnum á RÚV.
„Skoðanamyndun verður smám saman nær alfarið háð innspýtingu fjármagns til áróðurs á samfélagsmiðlum og annars staðar,“ skrifar Kristinn. Hann spáir því jafnframt að „hatursfullar ofsóknir“ gegn RÚV muni herðast á næstunni og að sjónarmið sem ekki þjóni hagsmunum fjármagnseigenda verði jaðarsett sem vinstri ógn eða hryðjuverk.
Alþjóðlegar hryðjuverkaskilgreiningar vekja athygli
Kristinn tengir innlendu þróunina við alþjóðlegt landslag og gagnrýnir nýlegar aðgerðir ríkisstjórnar Donalds Trump í Bandaríkjunum, sem hann segir skilgreina gagnrýni á sig sem „öfga-vinstri hryðjuverk“. Hann nefnir sem dæmi nýtilkomnar efnahagslegar refsiaðgerðir og hryðjuverkastimplun Bandaríkjastjórnar gegn bresku aðgerðasamtökunum Palestine Action.
Sérstaklega dregur hann fram aðgerðir gegn A/I collective (Autistici/Inventati), ítölskum samtökum tæknifólks sem starfa í sjálfboðavinnu. Samtökin hafa boðið upp á dulkóðuð og örugg samskiptatól á netinu fyrir blaðamenn og aðgerðarsinna. Samkvæmt Kristni er slíkt nú opinberlega kallað „stuðningur við hryðjuverk“ af hálfu stórvelda.
Skrýtnir bólfélagar í pólitík
Í skrifum sínum vísar Kristinn einnig til nýafstaðinnar þjóðaratkvæðagreiðslu hér á landi. Hann staðhæfir að hægri öflin, með aðstoð „tryggra sósíalista“, hafi borið sigur úr býtum. Hann bendir á að innilegar hamingjuóskir hafi borist frá hægri-öfgaflokkum í Evrópu, svo sem FPÖ í Austurríki – flokki sem hann minnir á að hafi upphaflega verið stofnaður af nasistum.
Kristinn dregur þá ályktun að ísraelsk stjórnvöld leiti í ríkari mæli til evrópskra hægri-öfgaflokka, líkt og FPÖ og AfD í Þýskalandi, eftir að stuðningur almennings við aðgerðir Ísraels á Gasa tók að þverra. „Líkur sækir líkan og pólitíkin býr til skrítna bólfélaga, hér heima sem á alþjóðasviðinu,“ segir hann.
Söguleg samlíking um valdastéttina
Að lokum dregur ritstjórinn sögulega samlíkingar úr alþingisbókum frá árinu 1663. Þar hafi verið rætt um nauðsyn þess að skattleggja almenning til að kaupa varðskip, fyrst og fremst af ótta við að píndur almúginn myndi freistast til að láta erlend ræningjaskip ræna sér mótþróalaust fremur en að búa við innlenda ánauð.
Að mati Kristins er staðan svipuð í dag þar sem innlenda valdastéttin óttast ekkert meira en að missa tökin á almenningi og upplýsingaflæðinu: „Því meira sem breytist, því meira er allt við það sama.“
