Klara bálreið eftir göngu í Grafarholti – „Ég er mjög hrædd við þá“

Klara nokkur, íbúi í Graf­ar­vogi, lætur ekki bjóða sér það lengur að mæta hundum í lausa­göngu í göngu­ferðum sínum á Reyn­is­vatns­heiði. Hún seg­ist lif­andi hrædd við hundana enda hafi hún verið bitin af einum slíkum fyrir nokkru.

Klara opnar á umræð­una í hópi hverf­is­búa á Facebook. Þar segir hún:

„Æ oftar mæti ég fólki sem er með lausa hunda. Hefur það komið fyrir að hundar hafa komið hlaup­andi á móti mér og stokkið upp á mig. Ég er ekki sátt við það þar sem ég hef verið bitin af hundi. Ég hef nefnt það við eig­endur hundana að hafa þá í bandi en fengið þau svör að þau mættu hafa þá lausa,“ segir Klara og heldur áfram:

„Eftir að hafa lent í sömu aðstöðu í morgun þá fór ég og kann­aði hvort þetta væri í raun leyfi­legt. Lausa­ganga hunda er leyfð á Reyn­is­vatns­heiði en EKKI á göngu, reið og akst­urs­vega/-slóðum né einka­lóðum á svæð­inu. Vona ég að hunda­eig­endur virði þessa reglu og hafi hundana sína í ól á göngu, reið og akst­urs­vega­slóðum.“

Fjöl­margir íbúar blanda sér í umræðun og virð­ast flestir þeirra vera á bandi Klöru. Að minnsta kostir er Dagrún það. „Svo inni­lega sam­mála! Mér finnst mjög óþægi­legt að mæta lausum hundum og ég er mjög hrædd við þá,“ segir Dagrún. Og Ragn­heiður er það líka. „Svo sam­mála, allt of oft sem maður rekst á lausa hunda út um allt og mætir svo dóna­skap og jafn­vel árás­ar­girni af eig­endum ef maður vogar sér að segja eitt­hvað,“ segir hún.

Inga nokkur vill heldur ekki sjá hundana á göngu­stíg­unum. „Við eigum ekki að vera hrædd á göngu­stígum á holt­inu. Ég ótt­ast marga hunda,“ segir Inga. Og Elli hefur líka slæma reynslu. „Gæti ekki verið meira sam­mála!! Ég var svo hrædd síð­asta vetur þegar ég gekk um svæðið og ég var ólétt. nokkrum sinnum var hunda hoppa á móti mér og gelta. Flestir hund­arnir sem ég hef hitt hafa verið góðir en þessir fáu til­teknu hundar gerðu mig bara svo hrædda við þá alla,“ segir Elli.

Telma er von­svikin með umræð­una því hvergi líði dýr­unum betur en lausum á heið­inni. „Maður sér dýrin ekki jafn ham­ingju­söm eins og á hlaupum um heið­ina. Getur fólk plís hætt að kvarta og pirra sig á öllu. Hvernig á ég að geta þjálfað hund­inn minn í t.d. inn­kalli þegar hún fær aldrei að æfa sig? Þessi heiði er einn af bestu stöðum lands­ins fyrir hunda að fá að vera hundar. Þið hin sem eruð hrædd getið farið annað, segir Telma ákveðin.

Ögmundur slær á létta stengi. „Hunda­fólk! Þetta er ekki flókið. Þú prentar út kort sem sýnir göngu- og reið­stíga, þú sýnir hund­inum þínum kortið og útskýrir mjög vel fyrir honum að hann megi alls ekki fara inn á þessa stíga! Það gæti jafn­vel hjálpað að þú horfir í augun á honum og hleypir aðeins í brýrnar, til þess að hund­ur­inn skilji alvar­leika máls­ins!!“