Runólfur undrast kjaradeilu Borgarleikhússins

Runólfur Ágústs­son, félags­maður í Leik­fé­lagi Reykja­víkur og fyrrum Rektor Háskól­ans á Bifröst, birtir stuðn­ings­yf­ir­lýs­ingu til leik­ara í kjara­deilu þeirra við Borg­ar­leik­húsið.

Í færslu þess efnis á Facebook undir titl­inum „Til stuðn­ings leik­urum í Borg­ar­leik­hús­inu í kjara­deilu“ seg­ist hann horfa á kjara­deil­una með „nokk­urri undran“.

„Það er ekki annað hægt en að horfa á kjara­deilu leik­ara í Borg­ar­leik­hús­inu við félagið sem rekur það hús með nokk­urri undran. Hvernig má það vera að leik­arar hjá Leik­fé­lagi Reykja­víkur séu með lægstu með­al­laun þeirra starfs­manna sem starfa í leik­hús­inu?“

Það er fleira sem Runólfur furðar sig á. Til að mynda hvers vegna Leik­fé­lag Reykja­víkur hafi ekki hags­muni lista­fólks­ins í for­gangi.

„Hvernig má það vera að Leik­fé­lag Reykja­víkur, sem á sínum tíma var fyrst og síð­ast félag leik­ara og starfs­fólks, skuli ekki hafa hags­muni lista­fólks­ins, sem starf­semi Borg­ar­leik­húss­ins snýst um, í for­gangi? Á hverju heldur stjórn Leik­fé­lags Reykja­víkur að starf­semi leik­húss­ins byggi? Mark­aðs­fólki, mannauðs­stjórum eða þeim sem selja vín eða nammi í hléi?“ spyr hann.

Runólfur spyr einnig hvenær Leik­fé­lag Reykja­víkur hafi orðið við­skila við leik­ar­ana og af hverju félagið sé aðili að Samtökum atvinnu­lífs­ins.

„Hvernig gerð­ist það að Leik­fé­lag Reykja­víkur varð við­skila við leik­ar­ana sem starfa fyrir félagið? Þegar ég var starfs­maður félags­ins fyrir ára­tugum síðan, var Leik­fé­lag Reykja­víkur fyrst og síð­ast félags­skapur leik­ara og starfs­fólks í Iðnó. Hvað breytt­ist og hvenær?

Af hverju er Leik­fé­lag Reykja­víkur aðili að Samtökum atvinnu­lífs­ins og beitir þeim fyrir sig í kjara­við­ræðum við eigið fólk og félags­menn? Borg­ar­leik­húsið er í grunn­inn starfs­manna­rekið leik­hús þar sem félags­skapur þess og ann­ars áhuga­fólks um leik­list rekur leik­húsið. Stjórn þess starfar í umboði félags­manna í þágu list­ar­innar og á að geta mætt leik­urum, starfs­fólki og félags­mönnum milli­liða­laust án milli­göngu atvinnu­lífs­ins og sam­taka þeirra sem hafa öðru hlut­verki að gegna í sam­fé­lag­inu.“

Í nið­ur­lagi færsl­unnar fer Runólfur yfir til­gang leik­húsa og segir að borga skuli leik­urum laun sem þeir eigi skilið.

„Til­gangur leik­húsa er leik­list. Hug­myndin að baki Leik­fé­lagi Reykja­víkur var sú að afrakstur sýn­inga og leik­hús­starfs rynni til leik­ara og ann­ars starfs­fólk í eðli­legu hlut­falli. Leik­fé­lag Reykja­víkur er ekki og á ekki að vera hagn­að­ar­drifið félag, þótt gott sé í slíkum félögum og stofn­unum að eiga góðan vara­sjóð.

Borgum leik­urum þau laun sem þeir vinna fyrir, eiga skilið og félagið hefur fjár­ráð til.“

Undir bréfið skrifar Runólfur sem fyrr­ver­andi leik­hús­rit­ari Leik­fé­lags Reykja­víkur og félags­maður í Leik­fé­lagi Reykja­víkur. Sömu­leiðis var Runólfur blaða­full­trúi leik­fé­lags­ins á níunda ára­tugnum.

Ýmsir nafn­tog­aðir ein­stak­lingar hafa tjáð sig í athuga­semdum við færsl­una og lýsa stuðn­ingi sínum við leik­ara. Edda Björg­vins­dóttir, stór­leik­kona, deildi færsl­unni og skrifar „Nákvæm­lega“.

Egill Helgason, fjöl­miðla­maður og list­unn­andi skrif­aði ein­fald­lega: „Heyr." Guð­mundur Andri Thorsson skrif­aði svip­aða athuga­semd: „Tek undir þetta“.

Helga Vala Helga­dóttir, lög­maður og leik­kona er mjög sam­mála Runólfi og skrifar: „Já, þetta er alveg fárán­legt. Leik­húsið, lista­gall­erý, tón­leika­hallir, allir með hærri laun en sjálfir lista­menn­irnir. Hið tvenna síð­ar­nefnda er nú gjarnan reynt að lóðsa inn í sjálf­boða­vinnu.“