Leikkonan Edda Björgvinsdóttir minnist stórsöngvarans Björgvin Halldórsson með hlýjum og persónulegum orðum í færslu á samfélagsmiðlum en útför hans fer fram í Hallgrímskirkju klukkan 15:00 í dag.
Í færslunni lýsir hún djúpum sorgum og segir missinn þungbæran fyrir bæði fjölskyldu og þjóð. „Himnarnir gráta. Björgvin Halldórsson okkar er farinn. Hann var kletturinn okkar fjölskyldunnar þegar Gísli dó. Björgvin - vinur okkar og fjölskyldumeðlimur. Ómetanlegur fjársjóður heillar þjóðar. Þetta er fullkomlega óskiljanlegt,“ skrifar Edda.
Hún rifjar upp náið samband fjölskyldnanna í gegnum árin og segir þær hafa gengið saman í gegnum lífið, deilt gleði og sorgum og stutt hver aðra. „Ragnheiður frænka mín varð skotin í sætu poppstjörnunni um svipað leyti og ég varð skotin í stóra Kaffibrúsakarlinum og frá þeim tímapunkti fylgdumst við að í gegn um lífið - hlógum og grétum saman, ólum upp börnin okkar saman og stóðum við bakið hvert á öðru alla tíð,“ skrifar hún.
Edda lýsir sérstaklega stuðningi Björgvins á erfiðum tímum eftir fráfall eiginmanns hennar, Gísla. „Þegar Gísli okkar dó þá steig Björgvin ákveðið inn, tók utan um fjölskylduna og tjaslaði okkur saman fyrstu vikurnar. Hann skipulagði allt í kring um útförina, söngvarana, athöfnina, útsendinguna og bókstaflega hélt í okkur lífinu.“
Hún segir erfitt að setja í orð hversu stórt hlutverk Björgvin hafi gegnt í íslensku samfélagi. „Það er eiginlega ekki hægt að byrja að ræða þetta stórveldi sem Björgvin var í lifenda lífi enda hefur verið ótrúlega mikið rætt og ritað um þessa þjóðareign. Allir kunna sögu af orðsnilld stórsöngvarans.“
Edda rifjar einnig upp hlýja nærveru hans og einstakan persónuleika. „„Don´t be a stranger“ sagði hann ef honum fannst líða of langt á milli heimsókna. Stór orð eins og meistari, snillingur og þjóðargersemi ná ekki að lýsa broti af því sem þessi einstaki maður var í öllu sínu veldi.“
Að lokum sendir hún fjölskyldu hans samúðarkveðjur
„Við elskum hann skilyrðislaust og ég faðma heitt og innilega Ragnheiði, Svölu, Krumma, Sigurð og stórfjölskyldu Björgvins og sendi mína dýpstu samúðarkveðjur. Mig brestur orð. Þjóðin kveður einstakan dýrgrip með þungu hjarta.“
