Andri Snær Magnason rithöfundur rifjar upp umhverfisáhrif Kárahnjúkavirkjunar í tilefni þess að tuttugu ár eru liðin frá því að vatni úr fossaröðinni í Fljótsdal var veitt inn í Hálslón. Hann gagnrýnir jafnframt efnahagslegar og samfélagslegar afleiðingar framkvæmdanna og segir að mögulegt hefði verið að byggja upp blómlega byggð á Austurlandi án álvers Alcoa.
Í færslu á Facebook bendir Andri Snær á að Hálslón hafi sökkt meðal annars Kringilsárrana, Töfrafossi, Rauðuflúðum og Stuðlagátt. Hann segir stórbrotnu landslagi hafa verið sökkt og vatninu síðan veitt í Lagarfljót, sem hafi þar með misst sinn sérstaka lit. Með færslunni birtir hann ljósmyndir af þeirri náttúru sem sökk er virkjunin var reist.
„Fimmta myndin er svipurinn minn þegar fólk mærir Stuðlagil. Það eru tuttugu ár síðan Fossaröðinni í Fljótsdal var veitt inn í Hálslón sem sökkti Kringilsárrana og Töfrafossi og Rauðuflúð og Stuðlagátt og mögnuðu landslagi sem var síðan veitt inn í Lagarfljótið sem var svipt sínum töfralit,“ skrifar Andir Snær og bætir við: „Það er mikilvægt að muna það.“
Hann segir framkvæmdina einnig hafa haft víðtækari afleiðingar en þær sem snúa að náttúrunni. Hún hafi ofhitað íslenska hagkerfið og þannig orðið „bensín“ á efnahagshrunið. Þá hafi hún spillt vinnumarkaðnum með tilkomu starfsmannaleiga.
Andri Snær leggur jafnframt áherslu á að Íslendingar hafi haft val um aðra leið í uppbyggingu Austurlands.
„Hefði Alcoa ekki verið til og enginn til að byggja slíka verksmiðju. Þá held ég að Ísland hefði samt getað byggt upp blómlega byggð á Austurlandi,“ skrifar hann.
Í lok færslunnar rifjar hann upp orð Helga Valtýssonar um svæðið, sem hann lýsti sem „þangarþrunginni geimvídd Guðs“. Andri Snær segir að þar hafi einstakt landslag sokkið „með hreiðri og mús“.
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.
Athugasemdir