Fjölmargir hafa minnst Marðar Árnasonar, fyrrverandi þingmanns Samfylkingarinnar, blaðamanns og fræðimanns, eftir að fregnir bárust af andláti hans í morgun. Þeir sem þekktu hann minnast meðal annars hlýrrar manneskju, góðs vinar, vandaðs fræðimanns og einlægs baráttumanns fyrir íslensku máli, jafnrétti og mannréttindum.
Björn Þorláksson fjölmiðlamaður minnist kynna sinna af Merði og rifjar meðal annars upp þegar þeir tókust á í beinni sjónvarpsútsendingu á meðan Björn var í framboði.
„Við erum 88 prósent sammála sem einstaklingar, gangi þér vel!“ segir Björn að hafi verið kveðjan sem Mörður sendi honum eftir kappræðurnar.
Björn segir að þrátt fyrir að þeir hefðu tekist á í eldlínunni hafi síðar komið í ljós hversu hlýr maður Mörður var.
„Stoltur get ég líka sagt að Mörður sem um áratuga skeið var burðarbiti í samfélaginu, sagði sennilega opinberlega síðustu orðin um samfélagið í þáttum hjá mér,“ skrifar Björn og lýsir honum sem einstöku valmenni sem hafi einnig reynst börnum hans og eiginkonu vel.
Helga Vala Helgadóttir, lögmaður og fyrrverandi þingkona Samfylkingarinnar, minnist Marðar sem góðs félaga, ráðgjafa og eldheits baráttumanns fyrir jafnrétti og mannréttindum.
Hún segir Mörð hafa átt stóran þátt í því að hún ákvað að taka sæti á lista Samfylkingarinnar fyrir þingkosningarnar haustið 2017.
„Við tengdumst í eldmóði fyrir betra samfélagi og hann var óhræddur við að gagnrýna eigið fólk ef honum þótti það vera að fara út af sporinu,“ skrifar Helga Vala.
Hún segir Mörð hafa verið mikinn unnanda íslenskunnar og bendir sérstaklega á baráttu hans fyrir jafnrétti kynslóðanna, meðal annars með áherslu á náttúruvernd og umhverfismál.
Lærði mikið af Merði í ritstjórn
Páll Valsson, útgáfustjóri Bjarts og Veraldar, minnist einnig samstarfs síns við Mörð og segir hann hafa verið einn besta ritstjóra sem hann hafi kynnst.
„Hart er að sjá á eftir jafn öflugum manni og Merði Árnasyni svo langt um aldur fram. Við Mörður unnum saman í mörg ár og af fáum hef ég lært meira í ritstjórn,“ skrifar Páll.
Hann segir Mörð hafa verið frábæran ritstjóra, snjallan málfræðing og kennara sem hafi verið lagið að fræða fólk um ýmsar launhelgar málfræðinnar.
Páll segir Mörð jafnframt hafa verið einstaklega skemmtilegan þegar sá gállinn var á honum.
Hann nefnir sérstaklega útgáfu Marðar á Passíusálmunum sem mikið afrek sem muni standa lengi.
Að lokum sendir Páll Lindu og öðrum ástvinum Marðar innilegar samúðarkveðjur.
„Það munaði um þig“
Margrét Tryggvadóttir, fyrrverandi þingkona, minnist aukreitis Marðar sem vinar og samherja sem hún kynntist fyrst sumarið 2000 þegar þau störfuðu saman hjá Máli og menningu.
Hún rifjar upp að fyrstu orð hans til hennar hafi verið: „Getur þú nú ekki verið annars staðar?“
Margrét hafði þá verið ráðin sumarstarfsmaður á ritstjórn forlagsins en ekki fengið fasta starfsstöð. Mörður hafði verið í sumarfríi og henni því komið fyrir á skrifstofu þar sem orðabókaritstjórarnir störfuðu alla jafna.
„Nei,“ svaraði hún, „ég á að vera hér núna.“
Hún segir þau hafa verið vini og jafningja upp frá því. Þau störfuðu saman hjá Máli og menningu og síðar Eddu útgáfu, en leiðir þeirra lágu einnig saman á Alþingi. Þar hafi þau verið samherjar þrátt fyrir að tilheyra sitthvorum flokknum, Mörður í ríkisstjórn en Margrét í stjórnarandstöðu.
Hún segir þau hafa deilt áherslu á réttlæti og náttúruvernd og verið treg til að samþykkja málamiðlanir sem gerðu réttlætismál gagnslaus.
Eftir að þingferli Margrétar lauk hvatti Mörður hana áfram til starfa á vettvangi stjórnmálanna og benti henni meðal annars á tækifæri innan síns eigin flokks. Þegar hún gekk síðar til liðs við Samfylkinguna hafi enginn tekið jafn opnum örmum á móti henni og Mörður.
Þau störfuðu einnig saman í stjórn RÚV, þar sem Margrét var varamaður Marðar. Hún segir hann hafa verið fyrirmyndar stjórnarmann sem hafi reglulega upplýst hana um störf stjórnarinnar, leitað álits hennar og fengið hana til að taka þátt í stefnumótunarvinnu áður en hún tók við sem aðalmaður.
„Takk fyrir allt elsku Mörður, það munaði um þig,“ skrifar Margrét að lokum og sendir Lindu og öðrum ástvinum hans samúðarkveðjur.
„Ástríða hans fyrir móðurmálinu duldist engum“
Þá minnist Elísabet Jökulsdóttir skáld og rithöfundur Marðar bæði sem vandaðs fræðimanns og náins vinar. Hún segir hann hafa verið frumkvöðul og brautryðjanda í umfjöllun um íslenskt mál og hafa sýnt fólki tungumálið í nýju ljósi.
„Ástríða hans fyrir móðurmálinu duldist engum,“ skrifar Elísabet og bætir við að hann hafi verið skemmtilegur, húmorískur og kærleiksríkur maður.
Hún segir Mörð hafa sýnt lífi hennar og starfi mikinn áhuga og meðal annars fylgst vel með syni hennar þegar hann lék með KR, enda hafi Mörður sjálfur verið mikill stuðningsmaður félagsins.
Elísabet leitaði einnig oft til Marðar eftir ráðgjöf um íslenskt mál. Hann hjálpaði henni meðal annars að læra Einræður Starkaðar utan að, en hún flutti þær síðar á ljóðaslammi og hlaut góða einkunn.
Mörður ritstýrði einnig tveimur bókum hennar, Fótboltasögum og Laufey, sem komu út hjá Máli og menningu. Elísabet segir hann hafa haft sérstakt dálæti á einni fótboltasögu þar sem úrslitaleikur fór fram í hellidembu og lauk með 2–1 sigri.
Hún minnist jafnframt náins sambands Marðar og eiginkonu hans, Lindu, og segir þau hafa verið hvort öðru mikilvægur stuðningur í lífinu.
„Þau voru kletturinn í lífi hvors annars,“ skrifar Elísabet og rifjar meðal annars upp brúðkaup þeirra í sveitakirkju á Mýrunum og ferðalag þeirra saman til Palestínu.
Elísabet kynntist Merði fyrst þegar hún starfaði á Þjóðviljanum árið 1988, þar sem hann var ritstjóri. Hún rifjar upp orð bróður síns um að Mörður væri „mannlegi ritstjórinn“.
Í lok færslu sinnar kveður hún vin sinn með áhrifamiklum orðum:
„Og nú er hann floginn á braut í morgunbirtunni, dáinn, horfinn, harmafregn, í síðasta sinn kallaði hann á Lindu sína og svo var hann allur.“
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.
Athugasemdir