Guðni Gunnarsson, frumkvöðull og stofnandi Rope Yoga, segir sífellt fleiri Íslendinga vera að endurmeta líf sitt og taka ábyrgð á eigin velferð með því að gera róttækar breytingar á lífsstíl sínum. Þetta kom fram í nýjasta þætti hlaðvarps Sölva Tryggvasonar.
Að mati Guðna einkennist íslenskt samfélag í auknum mæli af efnishyggju, mikilli neyslu, streitu og hraða sem hafi leitt til þess að margir upplifi tómleika og vanlíðan. Hann telur þó að slíkt ástand geti jafnframt skapað tækifæri til breytinga, enda neyðist fólk oft til að endurskoða líf sitt þegar eldri leiðir skila ekki lengur árangri.
Guðni leggur áherslu á að einstaklingar hafi meira vald yfir eigin lífi en þeir geri sér almennt grein fyrir. Hann telur að viðhorf fólks hafi afgerandi áhrif á líðan þess og að margir festist í því að bíða eftir framtíðaratburðum sem eigi að breyta öllu, í stað þess að takast á við lífið eins og það er hverju sinni. Að hans mati felst raunveruleg breyting í því að vera meðvitaður um eigið hugarfar og axla ábyrgð á eigin ákvörðunum.
„Ég kem úr umhverfi þar sem voru bæði mikil veikindi og neysla. Báðir foreldrar mínir þjáðust og það ég fór sjálfur mjög ungur í neyslu og bæði reykti og drakk strax snemma á unglingsaldri. Það var mikið kapp í mér, sem var bæði kostur og galli, en ég áttaði mig fljótt á því að ég væri svo ástríðufullur og kappsamur í öllu sem ég gerði að ef ég næði ekki tökum á þessu myndi ég valda mér og öðrum skaða. Það kom tímapunktur þar sem ég vissi að ég yrði að velja og ég hef hugsað mikið um allar tegundir heilsu alveg síðan. Ég hef farið inn í flesta kima heilsubransans, en eftir öll þessi ár nýt ég þess að vera núna með skjólstæðinga sem vilja taka ábyrgð. Fólkið sem kemur til mín núna er komið á þann stað að vera tilbúið að taka ábyrgð og það er blessun að vinna með fólki sem er á þeim stað,“ segir Guðni.
Hann segir einnig að stór hluti fólks sé í stöðugri innri togstreitu þar sem það leiti lausna utan sjálfs sín til að fylla upp í vanlíðan. Sú leit geti birst í neyslu, fíkn eða öðrum hegðunarmynstrum sem veiti aðeins tímabundna lausn. Guðni telur að kvíði og þjáning verði oft meiri vegna þess hvernig fólk bregðist við erfiðleikum en vegna erfiðleikanna sjálfra.
Að hans mati verða stærstu umbreytingarnar gjarnan þegar einstaklingar eru komnir á þann stað að þeir geti ekki lengur haldið áfram á sömu braut. Þá skapist svigrúm fyrir auðmýkt, breytt viðhorf og raunverulegan vilja til breytinga sem geti lagt grunn að varanlegum framförum.
