Í gegnum mína grunnskólagöngu, þegar skólaíþróttir hétu leikfimi og það var ennþá í lagi að kenna sund þá var tekið próf í Píptesti. Mér fannst gaman að hlaupa og fannst alveg skemmtilegt að taka prófið en ég skil fullvel af hverju öðrum fannst það minna skemmtilegt. Hafa örugglega fengið svipaðan hnút í magan og ég fékk í stafsetningarprófum eða hlustunaræfingum í dönsku. Það hefur líka verið vinsælt að tala niður Píptest. Auðvelt skotmark. Píptestið er orðið að hálgerðri Grýlu. Sjálfur nota ég og samkennarar mínir ekki Píptest heldur cooper próf til að meta hæfniviðmiðið um þol í kennslu 2-4 yfir önnina. Námið er lotuskipt og miðað við að æfa sig og fá endurgjöf, fá möguleika á að bæta sig yfir skólaárið.

Það sem hefur almennt angrað mig í umræðunni er hræðslan sem verið er að ala á. Það eru nemendur í yngri bekkjum sem hafa aldrei tekið Píptest, en hafa komið inn í kennslustund með hjartað í buxunum því af einhverri ástæðu héldu þau að það væri efni tímans. Er það eðlilegt?

Sömuleiðis hef ég tekið eftir því að þeir sem hafa neikvæðustu og sterkustu skoðanirnar á píptesti í hópi foreldra kvarta líka hæst yfir þeim í fjölmiðlum og á samfélagsmiðlum. Skrifast líkalega á slaka íþróttakennslu að mínu mati sem þau hafa þá orðið fyrir sem nemendur í grunnskóla. En ég hef líka fengið spurningar bæði frá nemendum og foreldrum hvers vegna það megi ekki taka Píptest, sumir jafnvel beðið um það.

Píp test er gott og gilt próf, það getur verið tímafrekt í útfærslu og krefst nokkuð samrýmdra vinnubragða af hálfu íþróttakennaranna svo allir fái sömu mælingu. Það sem hefur eyðilagt almenningsálit skrifast fyrst og fremst okkar stétt, íþróttakennaranna. Flest próf eða mælingar í leikfimi/skólaíþróttum voru ekki marksviss áður fyrr. Prófin voru án fyrirvara, í hlutum eða hæfni sem var enginn sérstök áhersla á að æfa. Í tilviki Píptestsins var það jafnvel eina einkunnin sem nemandinn fékk í skólaíþróttum. Sem er einstaklega óskilvirkt fyrir nemanda sem tekur fullan þátt og var duglegur alla önnina en fær svo bara einkunn fyrir eitt þolpróf, tekið eins sinni á skólaárinu sem hann á svo ekki möguleika á að bæta sig í.

Þá er ekki furða á því að andstaða við prófið sé eins og hún er.

En þetta er samt bara staðlað próf, mælitæki en ekki Grýla.

Mælingar, eins og Píptest, er hægt að útfæra svo nemendur sjái ávinning í þeim, ekki bara sem einkunn í mentor.

Höfundur er SKÓLAíþróttakennari