Jódís Skúladóttir, fyrrverandi þingkona Vinstri grænna, varpar fram spurningum um siðferðilega ábyrgð kjósenda í færslu á Facebook og veltir fyrir sér hvort rétt sé að styðja flokk ef hluti stefnu hans fer gegn grundvallarsannfæringu.

„Mig langar að spyrja af einlægni og af því að mig langar að skilja. Ef þú ert að mestu leyti sammála stefnumálum einhvers flokks en eitthvað eitt í stefnuskránni fer algerlega gegn sannfæringu þinni, kýstu þá flokkinn?“ skrifar hún.

Jódís rifjar upp eigin reynslu úr stjórnmálum og aðild sinni að VG:

„Ef ég svara fyrir mig þá var ég félagi í VG af því að nánast allt í stefnu þeirra var eitthvað sem ég trúi á. Það truflaði mig alltaf og ég fór aldrei í neinar grafgötur með það hvað VG var og er rosalega mikill höfuðborgar flokkur. Þetta átti fyrst og fremst við um forystuna sem barðist gegn flugvellinum í Vatnsmýrinni sem að mínu mati fer gegn stefnu um félagslegt réttlæti. Einnig var dapurlegt áhugaleysið um risastórt náttúruverndarmál eins og fiskeldi í Seyðisfirði í hrópandi andstöðu við gildi hreyfingarinnar.

Ég mat stöðuna samt lengst af þannig að ég ætti meira sameiginlegt með VG en ekki og ég yrði bara að hafa hátt um það sem ég gæti ekki samþykkt. Atkvæði veitt VG var betra og hættu minna en atkvæði greitt einhverjum öðrum.“

Í færslunni fjallar hún einnig um aukið fylgi Miðflokksins í skoðanakönnunum og segir skiljanlegt að ákveðin stefnumál flokksins höfði til kjósenda:

„Nokkur dæmi um áherslur eru td lægri skattar og minna regluverk, hagsmunir landsbyggðarinnar, vernd íslensks landbúnaðar og sjávarútvegs og gagnrýni á hátt vaxtastig og stöðu skuldugra heimila. Þetta talar nú heldur betur til margra!“

Hún setur þó fyrirvara við slíkan stuðning og bendir á að ekki sé hægt að aðskilja einstök stefnumál:

„En ef atkvæði veitt þessum góðu málum merkir, og er óaðskiljanlegt við, atkvæði veitt harðari stefnu í innflytjenda- og hælismálum (hvar flokkurinn hefur ítrekað skellt fram röngum tölfræðilegum upplýsingum)? Eða ef atkvæði veitt þessum góðu málum merkir atkvæði veitt harðri andstöðu og markvissri aðför að hinsegin fólki?“

Jódís gagnrýnir þjóðernisstefnu flokksins og varar við afleiðingum hennar:

„Miðflokkurinn er þjóðernissinnaður íhaldsflokkur. [...] En það er rosalega hættulegt að fylgja bara öldunni og kjósa eitthvað sem fer gegn siðferðislegum gildum okkar og ýtir undir sundrungu og jaðarsetningu stórs hluta þjóðarinnar.“

Að lokum leggur hún áherslu á að kjósendur beri ábyrgð á vali sínu:

„Atkvæði greitt þjóðernissinnuðum íhaldsflokki er atkvæði greitt gegn mennsku og kærleika í garð hluta fólks á Íslandi. Það er ekki hægt að aðskilja það frá öðrum stefnumálum og þú verður að vera fullkomlega meðvitaður/meðvituð/meðvitað um það þegar þú leggur þitt atkvæði undir. Stundum er betra að skila auðu.“