Fara í efni
Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir
„Fer svo heim að taka upp podcast þar sem hann titlar sig Ritstjórann“
Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir
Innlent

Áttundi bekkur í ensku­tíma varð vitni að kyn­lífi starfs­manna

Sport

Hver er Theodór Elmar?

Pólitík

Hæddist að Snorra og Mið­flokknum í pontu

Innlent

Starfs­menn sagðir hafa stundað kyn­líf í skól­anum

Fólk

Stefán og Egill furða sig á kossa­hneyksl­inu í Haga­skóla

Innlent

Skóla­stjóri áréttar alvar­leika máls­ins eftir að myndir bár­ust

Innlent

Lög­reglan á Vest­ur­landi lýsir eftir 14 ára dreng

Heimur

Khloe Kar­dashian er demikyn­hneigð

Pólitík

Sagði frá kær­leik­anum sem hún finnur á Alþingi

Innlent

Myglu­eitur í hveiti

Björn Leví hjólar í Bjarna Ben: „Er það þess vegna sem það má ekki fá rannsóknarnefnd?“

Björn Leví Gunnarsson þingmaður Pírata.
Björn Leví Gunn­ars­son þing­maður Pírata.

Björn Leví Gunn­ars­son veltir fyrir sér hug­tak­inu „skyn­sem­is­stjórn­mál“ í nýrri færslu á blogg­síðu sinni.

Í færslu sinni veltir hann fyrir sér hvað sé skyn­samt og hvað ekki og þá stað­reynd að þó að ein­hver seg­ist aðhyll­ast „skyn­sem­is­stjórn­mál“, þýði það ekki að við­kom­andi sé endi­lega skyn­samur.

Notar Píratinn tæki­færið og skýtur fast á Bjarna Bene­dikts­son vegna söl­unnar á hlut rík­is­ins í Íslands­banka en faðir Bjarna var einn af kaup­end­unum. „Nú langar pabba fjár­mála­ráð­herra rosa­lega mikið að kaupa hluta af þessum rík­is­banka og sendir inn kauptil­boð. Ég held að við gerum okkur öll grein fyrir því að ráð­herra má ekki selja pabba sínum neinar rík­is­eignir, það væri hags­muna­á­rekstur, en þegar ráð­herra er spurður út í þetta svarar hann bara “mátti pabbi ekki kaupa?”,“ segir Björn Leví í færsl­unni og á þá við Bjarna og föður hans. Segir hann þetta afar gott dæmi um „skyn­sem­is­stjórn­mál“.

Færsluna má lesa hér fyrir neðan:

Að tala af skyn­semi

Hvernig veit ég hvort það sem ég segi er skyn­samt eða ekki? Það sem er ennþá erf­ið­ara, hvernig veit ég að það sem þú segir er skyn­samt eða ekki? Þetta er spurn­ing sem mér finnst mjög áhuga­verð, sér­stak­lega út af ein­hverju sem má kalla “skyn­sem­is­stjórn­mál”.

Mér finnst þetta mjög merki­legt hug­tak, sér­stak­lega af því að fólk sem virð­ist hlið­hollt þess­ari teg­und stjórn­mála á þann hátt að það minn­ist á “skyn­semi” við hvert til­efni – hljómar ekk­ert rosa­lega skyn­sam­lega frá mínum bæj­ar­dyrum. Látum það aðeins liggja á milli hluta nákvæm­lega hvað er sagt og byrjum að átta okkur á því að – bara af því að ein­hver seg­ist aðhyll­ast “skyn­söm” stjórn­mál, þá þýðir það bara alls ekk­ert að við­kom­andi sé skyn­samur.

Til að byrja með gæti við­kom­andi í raun og veru haldið að skoð­anir hans séu skyn­samar, þegar þær eru það bara alls ekki. Við­kom­andi gæti trúað því í ein­lægri alvöru. Það er lík­legra en að um óheið­ar­leika sé að ræða, að við­kom­andi segi óskyn­sam­lega hluti þrátt fyrir að vita betur og kalli það bara skyn­sam­legt. Ljúgi, sem sagt. Þess vegna er enn erf­ið­ara fyrir alla sem hlusta á meinta skyn­semi, að greina á milli þess hvort um óskyn­sam­legar til­lögur er að ræða eða ekki.

Hér er svo sem hægt að skipta út orð­inu “skyn­semi” fyrir ýmis önnur orð eins og “heið­ar­leiki”, “gagn­sæi”, “rök­hyggja” og svo fram­vegis. Eina leiðin til þess að kom­ast að því hvort eitt­hvað sé heið­ar­legt, skyn­samt, rök­rétt eða hvað það nú má vera – er að skoða stað­reyndir máls­ins – og það er bara fjarri því að vera ein­falt.

Tökum dæmi. Gefum okkur að það sé verið að selja rík­is­eign. Til dæmis rík­is­banka. Sá sem selur bank­ann er fjár­mála­ráð­herra, eða eins og segir í lögum: “Ráðherra tekur ákvörðun um hvort til­boð skuli sam­þykkt eða þeim hafnað”. Nú langar pabba fjár­mála­ráð­herra rosa­lega mikið að kaupa hluta af þessum rík­is­banka og sendir inn kauptil­boð. Ég held að við gerum okkur öll grein fyrir því að ráð­herra má ekki selja pabba sínum neinar rík­is­eignir, það væri hags­muna­á­rekstur, en þegar ráð­herra er spurður út í þetta svarar hann bara “mátti pabbi ekki kaupa?”

Mér finnst þetta ein­stak­lega gott dæmi um skyn­sem­is­stjórn­mál. Þarna beinir ráð­herra sjónum fólks að rétti pabba síns til þess að kaupa og frá hags­muna­á­rekstr­inum sem fjallar um að hann megi ekki selja. Hvort tveggja getur nefni­lega verið satt. Pabbinn má kaupa en ráð­herra má ekki selja.

En ein­hverra hluta vegna, þrátt fyrir alla skyn­semi, heið­ar­leika, gagn­sæi og hvað það má nú vera. Þá sitjum við uppi með þá stað­reynd að fjár­mála­ráð­herra Íslands seldi pabba sínum hlut í rík­is­banka og við þurfum að rök­ræða það eitt­hvað frekar hversu óvið­eig­andi það er. Hversu ólög­legt það hlýtur að vera? Er það þess vegna sem það má ekki fá rann­sókn­ar­nefnd?

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Veistu meira?

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Mannlíf áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið í vikunni

Innlent

Ógn­vekj­andi umfang tölvu­árásar á íslenskt hýs­ing­ar­fyr­ir­tæki

Fjársterkir tölvuþrjótar taldir hafa ráðist á 1984
Innlent

Dæmdur í níu ára fang­elsi fyrir kóka­ínsmygl með Norrænu

Heimur

Nýtt lyf í töflu­formi vekur vonir í bar­átt­unni við briskrabba­mein

Innlent

Talninga-Tómas verður Dómara-Tómas

Fólk

Sáttasex leysir ekki ágrein­ing­inn

Innlent

Innkalla leik­fang úr Tiger vegna köfn­un­ar­hættu

Gæti skap stórhættu fyrir börn

Dæmdur fyrir að stela flíkum úr gámi við Zo-On í Kópavogi

Strauk henni um lærið þótt hún bæði hann að hætta

Styrkja Bjarka­hlíð um tæpar 40 millj­ónir

Hljóp á brott eftir inn­brot í bíl í aust­ur­bænum

Bens­ín­verð hækkar hér á landi á meðan heims­mark­aðs­verð lækkar