Guðfinna sótti um á þriðja hundrað störf

Guðfinna Þórdís Gunn­ars­dóttir segir í við­tali við VIRK end­ur­hæf­ingu frá ein­elti sem hún varð fyrir í grunn­skóla. Einelti hafði mikil áhrif á hana og var hún lengi að vinna sig út úr þeirri reynslu.

„Ég er upp­alin í Þor­láks­höfn til ferm­ing­ar­ald­urs en þá fluttum við mamma og systir mín í Árbæ í Reykja­vík. For­eldrar mínir skildu þegar ég var ell­efu ára. Ég varð líka fyrir smá­vegis ein­elti í Árbæj­ar­skóla en þar fékk ég miklu meiri stuðn­ing en í Þor­láks­höfn. Þannig var það þá. Á litlum stöðum er að minni hyggju oft meira um ein­elti en í stærri sveit­ar­fé­lögum. Það er líka meira um við­eig­andi þjón­ustu þar sem margt fólk býr.“

Guðfinna seg­ist hins vegar hafa farið fyrst inn á Reykja­lund í með­ferð hjá efna­skipta- og offituteym­inu þar. „Ég er búin að vera í megrun síðan ég var ell­efu ára gömul, eða kannski fyrst í aðhaldi. Ég er búin að prófa alla kúra sem sögur fara af, svo sem ketó, danska kúr­inn, Her­balife og svo fram­vegis, en ekk­ert dugði til lang­frama.

Á Reykja­lundi var tekið vel á móti henni og hún gripin þegar þung­lyndið og kvíð­inn voru í hæstu hæðum. „Ég hafði, áður en ég kom á Reykja­lund, verið að vinna með lang­veika stúlku, hún var heima í þrjár vikur og fór svo í viku frí. En þessar þrjár vikur vann ég alla daga og það var of mikið. Ég var samt ekki verkjuð heldur fyrst og fremst and­lega mjög illa stödd.“

Eftir þjónustuna hjá VIRK sótti Guðfinna um 250 störf

„Þegar ég hætti í þjón­ust­unni hjá VIRK hafði ég sótt um 250 störf en fékk ekk­ert þeirra. Að vísu tvö við­töl sem leiddu ekki til neins. Þá brá ég á það ráð að fara í fjar­búð, skildi eig­in­mann­inn eftir og flutti á Kirkju­bæj­ar­klaustur þar sem vin­kona mín býr og fékk þar vinnu í sund­laug­inni og sem stuðn­ings­full­trúi á leik­skóla, eig­in­lega hund­rað og fjöru­tíu pró­sent vinnu.“

Fjar­lægðin gerir fjöllin blá þó svo að það hafi vissu­lega verið mikil við­brigði að þurfa að flytja í annað bæj­ar­fé­lag til að fá vinnu.

„Þetta voru mikil við­brigði en ofboðs­lega gott, þarna varð ég að halda áfram og vinna með það sem ég hafði til­einkað mér hjá VIRK. Hjóna­bandið þoldi þetta mjög vel. Bæði gerir fjar­lægðin fjöllin blá og svo ber þess að geta að mað­ur­inn minn hefur líka fengið góða þjón­ustu hjá VIRK og skildi því vel hvað ég var að fara í gegnum. Mamma var líka ofboðs­lega mik­ill stuðn­ingur.“