Afstaða þeirra þingmanna sem sátu fyrir svörum í Pallborðinu á Vísi á fimmtudaginn, hefur vakið athygli þar sem enginn þeirra lýsti sig andvígan hvalveiðum. Málið er ákaflega umdeilt, en Hanna Katrín Friðriksson atvinnuvegaráðherra hefur boðað frumvarp um breytingar á fyrirkomulagi veiðanna í haust og lýst því yfir að hennar persónulega skoðun sé sú að tímabært sé að hætta þeim. Þingmenn á vinstri og hægri vængnum, sem og úr miðjuflokkum, sýndu ýmist eindreginn stuðning eða gættu þess að taka ekki afgerandi afstöðu gegn veiðunum. Meðal þeirra sem vöktu athygli fyrir varkárni voru þingmenn Viðreisnar, Flokks fólksins og Samfylkingarinnar, sem sögðust annað hvort óákveðnir eða vilja sjá frumvarpið áður en afstaða væri tekin.
Minna á fræg orð Styrmis Gunnarssonar
Viðbrögð þingmannanna hafa mætt harðri gagnrýni úr röðum dýra- og náttúruverndarsinna. Katrín Oddsdóttir lögfræðingur lýsti yfir þungum áhyggjum af þróun mála í opinberri færslu og sagði fyrirsagnir eins og „Enginn andvígur hvalveiðum“ minna sig óþægilega á fræg orð Styrmis Gunnarssonar, fyrrverandi ritstjóra Morgunblaðsins, sem hann lét falla fyrir rannsóknarnefnd Alþingis eftir hrun. Katrín rifjar upp harðorða greiningu Styrmis á íslenskri valdastétt og vitnar beint í orð hans:
„Ég er búinn að fylgjast með þessu þjóðfélagi í 50 ár. Þetta er ógeðslegt þjóðfélag, þetta er allt ógeðslegt. Það eru engin prinsipp, það eru engar hugsjónir, það er ekki neitt. Það er bara tækifærismennska, valdabarátta.“
Subbuleg alhæfing sem á því miður við
Katrín viðurkennir að tilvitnunin sé hörð, en segir að pólitískt landslag dagsins í dag kalli fram þessar hugsanir. „Þó þetta sé kannski subbuleg alhæfing um stjórnmálastéttina þá fá fyrirsagnir eins og þessi mig til þess að minnast þessara orða – og það er farið að gerast óþægilega oft þessa dagana,“ segir Katrín í færslu sinni.
Ljóst er að hvalveiðimálið verður eitt af stóru bitbeinum Alþingis í vetur þegar frumvarp ráðherra lítur dagsins ljós, en miðað við yfirlýsingar þingmanna í Pallborðinu virðist andstaðan inni á þingi vera mun minni en tónninn í samfélagsumræðunni og mótmælum undanfarinna ára gefur tilefni til að ætla.
