Fara í efni
Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir
„Fer svo heim að taka upp podcast þar sem hann titlar sig Ritstjórann“
Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir
Skoðun

Nakin og blaut í Reyn­is­fjöru

Fólk

Vigtuð viku­lega og sett á mat­ar­plan aðeins tíu ára gömul

Heimur

Macaulay Culkin snýr aftur sem Kevin McCallister

Fólk

Björgvin Franz fagnar eins árs sam­bands­af­mæli með kærust­unni

Innlent

Lög­reglan lýsir eftir Nikulási Snorra­syni

Heimur

„Guðfaðir gervi­greindar“ varar við yfir­vof­andi stór­slysi

Heimur

Hin sænska Karin hvarf áður en hún átti að sækja börnin sín

Heimur

Banda­rísk stjórn­völd birta þrjú ný mynd­skeið af óþekktum fljúg­andi fyr­ir­bærum

Pólitík

„Af tvennu illu er skárra að böð­ull­inn sé ekki í felu­litum frjáls­lyndis“

Heimur

Faðir skaut eig­in­konu sína og þrjú ung börn til bana

Borðaði spagettí í jólamatinn klædd lopapeysu og síðum nærbuxum

Auður Jóns­dóttir rit­höf­undur seg­ist hafa upp­lifað alls konar ólík og eft­ir­minni­leg jól, en það eru þó þau jól sem ekki voru haldin á hefð­bund­inn hátt sem koma fyrst upp í huga hennar þegar hún er beðin að rifja upp sína skemmti­leg­ustu jóla­minn­ingu. Spagettí í jólamat­inn í nístandi köldu hús­næði í Barcelona og óvenju­legt jóla­sam­kvæmi í Kaup­manna­höfn eru efst á blaði.

„Eig­in­lega, þegar ég hugsa út í það, hef ég upp­lifað alls konar mjög ólík og eft­ir­minni­leg jól,“ segir Auður hugsi.  „Ég man eftir jólum þegar ég var nýflutt til Barcelona, ásamt fyrr­ver­andi eig­in­manni, og við ætl­uðum að kaupa humra á stóra mat­ar­mark­aðnum í hátíð­ar­mat­inn. Við fórum þangað á síð­ustu stundu en þegar til kast­anna kom, þá voru þeir lif­andi með bundnar klær og mér óx þetta eitt­hvað í augum, minnug bíó­myndar þar sem lif­andi humrar sluppu lausir, svo það end­aði með að við borð­uðum bara spa­gettí í ískulda því við bjuggum í risi sem var kynnt upp með ein­hvers konar sól­ar­kynd­ingu sem virk­aði ekki sem skyldi svo við skulfum úr kulda. Ég hafði þá fengið lopa­peysu frá ömmu minni í jóla­jöf og var í henni og senni­lega þremur pörum af ull­ar­sokkkum og í síðum nær­buxum og lík­lega mest langað til að vera í úlpu. En það var mjög fal­legt í Barcelona á þessum tíma, í hverf­inu okkar lá stöðug angan af kryddum og reyk­elsum, ilm­ur­inn var reyndar ekki bara á jól­unum heldur alla daga því þarna voru margar búðir og líka veit­inga­staðir í eigu araba. Eitthvað svo sen­sjúal and­rúms­loft sem gerði jólin ein­stak­lega jóla­leg.“

Auður lætur þó ekki þar staðar numið og jóla­minn­ing­arnar streyma fram.

„Eins man ég eftir jólum þegar ég var ung, líka með fyrr­ver­andi eig­in­manni, í Kaup­manna­höfn,“ heldur hún áfram. „Fyrstu jólin sem við héldum tvö í útlöndum og það var svo­lítil upp­lifun að halda dönsk jól því þá rann svo vel upp fyrir manni að íslensku hefð­irnar voru svo margar danskar. Allt þetta ömmu­lega reynd­ist bara vera danskt. En við buðum íslenskum náms­manni að borða með okkur hangi­kjöt og líka frænku minni sem dvaldi í borg­inni. Hann var frekar hæg­látur með eft­ir­nafnið bóndi, og sómdi sér vel með hangi­kjöt­inu, en hún kom hins vegar blað­skellandi dressuð fyrir gott djamm með fullan poka af grasi, til að setja í jónu, sem hún, að mig minnir, hafði fengið í jóla­gjöf frá starfs­fé­lögum á breskri búllu í bænum, en hún var á leið að hitta þá eftir hangi­kjötið. Við snertum þó ekki á því heldur létum hangi­kjötið og ora­baun­irnar nægja og þetta urðu ein­hvern vegin svo mikið jól eins og ég hafði ímyndað mér þau hjá íslenskum náms­mönnum í Köben. En þau urðu fal­lega hátíð­leg og man að það var svo gaman að halda upp á jólin í fyrsta sinn upp á eigin spýtur.“

Eitthvað fleira sem rifj­ast upp?

„Held ég láti þetta duga, gæti haldið enda­laust svona áfram,“ segir Auður og brosir við minn­ing­arnar. „Man reyndar að í Köben fannst mér mjög þægi­legt þegar það allra heilag­asta var skollið á að geta hlaupið út í nær­liggj­andi búð múslima og keypt krydd sem vant­aði. Inni á heim­il­inu ríkti hátíð­leik­inn og RUV að senda út hátíð­lega þögn­ina, en úti  í fjöl­menn­ing­ar­legu hverf­inu ríkti allt annar veru­leiki og bara fólk að tjilla. Jú, og svo man ég ein jólin þegar mamma var hjá okkur í Köben, ein­beitt að elda þegar löggan hljóp inn í garð­inn og gott ef það hljóp ekki skot úr byssu. Allavega gall í henni: „Er bara verið að skjóta fólk hérna úti í garði hjá ykkur? En já, gleði­leg jól!““

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Veistu meira?

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Mannlíf áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið í vikunni

Heimur

Prestur rifjar upp óþægi­lega reynslu úr æsku

„Þú getur treyst barninu sem þú varst. Jesús gerir það“
Innlent

„Sterkar vís­bend­ingar eru núna um að hryðju­verk­a­ríkið Ísrael hafi gert tölvu­árás á íslenska inn­viði“

Innlent

Ekið á mann á raf­hlaupa­hjóli

Innlent

Að minnsta kosti þrjár Palest­ínu­tengdar vef­síður eyði­lagðar í netárásinni á 1984

Heimur

Raun­veru­leika­stjarnan Sheila Mangubat látin 35 ára að aldri

Fólk

Fjórum árum eftir að heil­inn hót­aði upp­sögn á Karl Ágúst tvö verk á sviði

Eftir að hafa greinst með heilaæxli fyrir fjórum árum lýsir Karl Ágúst þakklæti fyrir að verk hans séu nú aftur á sviði.

„Í dag eru tíu ár síðan ég varð fyrir nauðgun“

Af hverju getur lyktin af mak­anum verið svona ómót­stæði­leg?

Sáttasex leysir ekki ágrein­ing­inn

„Nið­ur­lægj­andi að smækka fólk niður í tölur“

Notalegt fjöl­skyldu­hús með nægu rými úti og inni til sölu