Ástralska blaðakonan Ginger Gorman gagnrýnir fjölmiðla fyrir að fagna Karl Bushby sem hetju eftir 28 ára göngu hans um heiminn, án þess að beina nægri athygli að syninum sem hann skildi eftir heima aðeins átta ára gömlum.
Í grein á miðlinum Women's Agenda segir Gorman að ferðalag Bushbys sé vissulega mikið líkamlegt afrek en að umfjöllunin hafi að mestu snúist um þrautseigju hans og metnað. Á meðan hafi lítið verið fjallað um þá sem báru ábyrgðina heima fyrir.
Bushby fór frá syni sínum árið 1998 og ákvað að snúa ekki heim fyrr en hann hefði lokið ferðinni. Sonurinn, Adam, heimsótti föður sinn nokkrum sinnum á ferðalaginu en móðir hans, fyrrverandi eiginkona Bushbys, sá um daglegt uppeldi hans.
Gorman spyr hvernig viðbrögðin hefðu verið ef móðir hefði tekið sömu ákvörðun og yfirgefið barn sitt í tæpa þrjá áratugi til að elta eigin draum. Hún telur líklegt að hún hefði ekki fengið sömu hetjulegu móttökurnar.-
„Hversu margar konur gætu einfaldlega gengið frá skyldum sínum í 28 ár, með stuðningi styrktaraðila og ókunnugra, á meðan einhver annar annaðist uppeldi barna þeirra?“ skrifar Gorman
Á öðrum stað skrifar hún: „Karl Bushby fær alþjóðlegar fyrirsagnir, hetjumóttökur, heimildarmynd og bókasamning. Á sama tíma er konan sem varð eftir og ól upp son þeirra varla nefnd.“
Hún segir að á meðan 28 ára göngu karlmanns í eigin þágu sé fagnað sem einstöku afreki sé áratugalöng vinna kvenna við barnauppeldi og umönnun oft einfaldlega talin sjálfsögð.
Að mati Gorman snýst málið því ekki aðeins um Bushby heldur einnig um það hver fær að njóta viðurkenningar fyrir afrek sín og hverjir hverfa í skuggann. Hún segir konur oft hafa lagt eigin metnað til hliðar svo karlar geti elt sína drauma.
Í lok greinarinnar hvetur hún fjölmiðla til að spyrja fleiri spurninga þegar stór afrek eru hyllt: Hver sá um skyldurnar sem afreksmaðurinn gat lagt frá sér? Hver færði fórnirnar og hvaða draumar urðu að víkja?
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.
Athugasemdir