Þingkona Sjalfstæðisflokksins, Hildur Sverrisdóttir, sendir frá sér afsökunarbeiðni vegna þingstarfa sinna.
Uppnám varð á Alþingi er Hildur sleit þingfundi í gær, laust fyrir miðnætti. Hefur ákvörðun hennar valdið mikilli gremju á meðal þingmanna meirihlutans og Guðmundur Ingi Kristinsson mennta- og barnamálaráðherra sakaði hana um valdarán.
Guðmundur Ingi Kristinsson.
Hún segist vera afar leið yfir hvernig hlutirnir atvikuðust og þá ekki síður yfir því að einhver eða einhverjir töldu störf hennar vera einskonar valdaránstilraun:
„Mér þykir innilega leiðinlegt að fundarstjórn mín sem varaforseti í gærkvöldi sé túlkuð sem tilraun til valdaráns eða hvað það er sem ég heyri víða þennan morguninn“ segir Hildur og bætir því við að þetta hafi ekki verið valdaránstilraun og „var það að sjàlfsögðu alls ekki ætlun mín.“
Hildur beinir orðum sínum til þeirra sem eru áhugasamir „um þetta fyrirkomulag þá eru langir þingfundir almennt til miðnættis“ og að varaforseti eigi að gefa „ræðumanni orðið heldur slíta fundi þegar fullur ræðutími hans með andsvörum myndi ekki nást fyrir þann tíma.“
Hildur færir einnig í tal að „forsætisnefnd hefur ekki verið kölluð saman í vikunni og forseti hefur ekki haft samráð við varaforseta um lengd þingfunda“ og bendir á að hvorki „forseti né nokkur annar hafði tjáð mér í gær að til stæði að halda fund lengur en til miðnættis“ og því taldi Hildur sig vera að „fylgja réttu fyrirkomulagi með því að slíta fundi í stað þess að gefa ræðumanni orðið sem hefði verið lengra en til miðnættis.“
Hún taldi sig „sumsé að vera að fylgja venjum þar sem næturfundir eru algjör undantekning“ og segir Hildur að hún hafi ekki haft „neinar upplýsingar eða fyrirmæli forseta um annað. En ég hefði eftir á að hyggja að spyrjast fyrir í ljósi aðstæðna og þykir leitt að hafa ollið öllu þessu uppnámi.“
Bergþór Ólason.
Hildur færir í tal að „Bergþór Ólason ku hafa rétt mér blað með fyrirmælum þessa efnis“ og til að útskýra það segir Hildur að á blaðinu hafi verið „dagskrártillaga stjórnarandstöðunnar um óundirbúnar fyrirspurnir svo stjórnarandstaðan geti sinnt eftirlitshlutverki sínu.“
Hún segir svo þetta að lokum:
„Ég ótrúlegt en satt tek ekki við fyrirmælum frá Bergþóri Ólasyni, eins ágætur og hann er, heldur tek mínar ákvarðanir sjálf - sem eru svo misfarsælar eins og gengur.“
