Sigmundur Davíð ósáttur við samstarf fjölmiðla

Sig­mundur Davíð Gunn­laugs­son, for­maður Mið­flokks­ins og fyrr­ver­andi frétta­maður, er furðu lost­inn yfir því að RÚV hafi skrifað upp frétt danska dag­blaðs­ins Berl­inske, áður er fréttin birt­ist í Danmörku. Frétt danska mið­ils­ins fjall­aði um spill­ingu í sjáv­ar­út­veg­inum á Íslandi.

„Það var nefni­lega það!
Ein­hverra hluta vegna kemur þetta manni ekki á óvart. “ Þannig hefst færsla Sig­mundar Davíðs, en hann setur hlekk við frétt Nútímans um málið í athuga­semd.

For­mað­ur­inn heldur áfram:

„Plottað um að búa til sögu­þráð með póli­tískum sam­herjum erlendis og þeir mataðir á því hvað þeir eigi að segja.
Svo er gerð frétt um útlensku frétt­ina: „Sjáið hvað erlendir fjöl­miðlar eru að segja um okkur. Þetta hlýtur að vera alvar­legt fyrst það er í erlendum fréttum”.“

Að lokum bætir hann við:

„Þegar þessi leikur er leik­inn má bara ekki gleyma að láta hlut­ina birt­ast í réttri röð.

(En alvöru skúbb að leiða þetta fram.)“

Fjöl­margir tjá sig um færslu Sig­mundar og nán­ast allir eru honum sam­mála um hið meinta sam­særi RÚV en Jón Viðar Við­ars­son sál­fræð­ingur skrifar athuga­semd þar sem hann segir málið ekki eins svart og hvítt og for­mað­ur­inn heldur fram:

„Þetta mál snýst í grunn­inn um vinnu­lag í fjöl­miðlun og hvernig heim­ildir eru not­aðar.

Það er ekki óal­gengt að fjöl­miðlar fylgist með vænt­an­legri umfjöllun ann­arra miðla og vinni fréttir upp úr því sem fyrir liggur. Hins vegar verður það við­kvæmt þegar um er að ræða óbirt efni eða drög sem síðar breyt­ast, því þá getur orðið mis­ræmi milli þess sem var notað sem heim­ild og þess sem endar í opin­berri útgáfu.

Í þessu til­felli virð­ist RÚV hafa fengið aðgang að efni Berl­ingske fyrir birt­ingu og unnið frétt upp úr því, en síðar komu fram breyt­ingar í loka­út­gáfu danska mið­ils­ins. Það vekur spurn­ingar um skýr­leika í heim­ilda­notkun og hvort fram­setn­ing hafi að öllu leyti end­ur­speglað upp­runann nægi­lega vel.

Þetta er því ekki ein­falt „rétt eða rangt“ mál, heldur dæmi um hversu mik­il­vægt er að gæta var­færni, gegn­sæis og nákvæmni þegar unnið er með efni sem ekki hefur enn verið birt opin­ber­lega.“