Fara í efni
Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir
„Fer svo heim að taka upp podcast þar sem hann titlar sig Ritstjórann“
Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir
Skoðun

Nakin og blaut í Reyn­is­fjöru

Fólk

Vigtuð viku­lega og sett á mat­ar­plan aðeins tíu ára gömul

Heimur

Macaulay Culkin snýr aftur sem Kevin McCallister

Innlent

Lög­reglan lýsir eftir Nikulási Snorra­syni

Heimur

„Guðfaðir gervi­greindar“ varar við yfir­vof­andi stór­slysi

Heimur

Faðir skaut eig­in­konu sína og þrjú ung börn til bana

Pólitík

„Af tvennu illu er skárra að böð­ull­inn sé ekki í felu­litum frjáls­lyndis“

Heimur

Banda­rísk stjórn­völd birta þrjú ný mynd­skeið af óþekktum fljúg­andi fyr­ir­bærum

Heimur

Kærasti Heidi Gardner lát­inn, 43 ára að aldri

Heimur

Hin sænska Karin hvarf áður en hún átti að sækja börnin sín

„Í dag vel ég að telja blessanir en ekki böl“

Guðrún Birna le Sage de Fontenay segir það dul­búna gæfu að alast upp við alkó­hól­isma en það fékk hana til að leita inn á við og heila þá brotnu sjálfs­mynd sem hún bjó lengi við.

Hún byggði sig upp eftir and­legt hrun vegna álags og lét æsku­drauma ræt­ast en í dag tekur hún við­töl við fyr­ir­myndir sínar á Ahamoment.is og miðlar af reynslu sinni á nám­skeiðum tengdum and­legri heilsu og upp­eldi.

„Það má segja að ég sé blanda af borg­ar­barni og sveita­stelpu,“ segir hún aðspurð um æsku­árin. „Ég er fædd og upp­alin í Efra-Breið­holti en á sterkar rætur í sveit. For­eldrar mínir eru bæði fædd og upp­alin á sveita­bæjum á Suð­ur­landi og því var ég nán­ast um hverja helgi og öll sumur í sveit­inni hjá ömmum mínum og öfum. Eitt það dýr­mætasta sem ég tek með mér úr æsku minni er sú djúpa teng­ing við nátt­úru og dýr sem ég fékk eftir veru mína í sveit­inni, ásamt mik­illi sam­veru fjöl­skyld­unnar.

Ég var mjög opin sem barn en hvarf svo inn í sjálfa mig og lærði að vera Pollý­anna sem kunni að hlýða.

Ég er alþýðu­stelpa sem ólst upp við fjár­hagskröggur í 111 Reykja­vík, flutti svo í Set­bergið, því næst í Hollywood-hæðir Hafn­ar­fjarðar í 10. bekk og fór þaðan í Verzló til að leika og syngja. Fim­leikar, söngur og leikur áttu hug minn allan í æsku. Ég var mjög opin sem barn en hvarf svo inn í sjálfa mig og lærði að vera Pollý­anna sem kunni að hlýða, vera stillt og góð og standa mína plikt,“ segir hún og brosir út í annað.

Korter í kulnun

Hún vann yfir sig og álag setti sitt strik í reikn­ing­inn, það var stutt í algert þrot. „Ég hætti eig­in­lega sökum þess að ég var korter í kulnun og var að slig­ast undan hrunskuldum. Ég var í yfir 200% vinnu, á RÚV og að sjá um bók­hald fyrir fyr­ir­tæki, var í hljóm­sveit, að takast á við veik­indi í fjöl­skyldu og erf­iðan skilnað for­eldra. Ég hætti því á RÚV án þess að hafa reynt almenni­lega við æsku­draum­inn, að vera spyrill og miðla, fjalla um og lyfta upp öllu því góða í sam­fé­lag­inu okkar.

Ég hætti því á RÚV án þess að hafa reynt almenni­lega við æsku­draum­inn.

En eftir stóð bók­haldið, ágæt­lega launað starf sem krafð­ist ekki mik­ils af mér, sem var eitt­hvað sem ég veru­lega þurfti á að halda til að ná and­legu og lík­am­legu jafn­vægi á ný eftir að hafa gengið fram af mér með álagi. Svo ílengd­ist ég í því starfi enda hent­aði það sveigj­an­lega starf vel eftir að ég fann ást­ina í lífi mínu og rað­aði niður tveimur börnum bak í bak, gerði upp íbúð og hús með unnusta mínum.“

En hug­sjóna­mann­eskjan sem hafði alla tíð valið sér starf með til­gang og göf­ugt mark­mið í huga – þjálfun, kennslu, umönnun, félags­störf, fanga­vörslu, vinnu með fólki með fötlun og almennt eitt­hvað sem snertir á mennsk­unni og sam­skiptum – var orðin væg­ast sagt eirð­ar­laus í bók­halds­starfi, þrátt fyrir annir í einka­líf­inu.

Guðrún Birna seg­ist hafa verið and­lega þenkj­andi alla tíð og leit­andi frá því hún man eftir sér.

„Ætli dul­búna gæfan mín hafi ekki verið að alast upp við alkó­hól­isma og gera mér þess vegna snemma grein fyrir því að ég kom út í lífið með skökk við­horf. Það varð til þess að ég leit­aði mér hjálpar og leit­aði lausna, leit inn á við og rækt­aði and­ann og geðið. En þetta var löng leið því ég vissi ekki hvert ég átti að leita og hef því prófað ótal­margt. Ég var strax sem barn mjög áhuga­söm um öll trú­ar­brögð, sökkti mér svo niður í stjörnu­speki og dul­speki. Síðan fór ég að lesa mér til um alkó­hól­isma og með­virkni á ung­lings­ár­unum og tók þann leið­ar­vísi og fór að leika ómeð­virka mann­eskju – sem gerði mig enn með­virk­ari en áður.

Ætli dul­búna gæfan mín hafi ekki verið að alast upp við alkó­hól­isma og gera mér þess vegna snemma grein fyrir því að ég kom út í lífið með skökk við­horf.

Síðan fór ég að grúska og læra um sál­fræði, félags­fræði og félags­ráð­gjöf. Las ófáar sjálfs­hjálp­ar­bækur og fór þaðan í spír­it­isma og núvit­und. Lærði og stund­aði hug­leiðslu úr ýmsum áttum og fór að stunda jóga. Fór í 12 spora sam­tök, lærði mark­þjálfun, hitti ráð­gjafa, sál­fræð­inga, geð­lækna og svo gæti ég lengi talið. En eftir alla þessa leit rambaði ég á Gló motion, heil­rækt­ar­kenn­ara­nám hjá Guðna í Ropeyoga-setr­inu. En Guðna tekst í heim­speki sinni og bókum að flétta saman gam­alli og nýrri speki og töfra hana fram með djúpum skiln­ingi á íslenskri tungu og mætti orð­anna. Þetta sam­einar og rifjar upp allt það besta sem ég hef lært og upp­götvað hingað til en umturnar á sama tíma öllu með nýrri auð­skil­inni nálgun. Skref­unum 7 til vel­sældar.

Hjá Guðna lærði ég að vilja mig til fulls, nákvæm­lega eins og ég er núna – hætta að hafna mér og vera þess í stað þakk­lát þegar ég gríp mig í sjálfs­nið­ur­rifi eða gagn­rýni á aðra. Þakka fyrir að sjá mig – því þá hef ég tæki­færi til að beina athygli minni annað – velja mér við­horf – velja hvert ég stefni og hvað ég rækta í mér. Það er svo merki­legt hvað við getum eytt mik­illi orku í að skamma, stjórna og sparka í okkur liggj­andi í stað þess að rétta okkur hjálp­ar­hönd – vera okkar besti vinur, sýna okkur kær­leika og umhyggju. Þegar maður elskar sig nákvæm­lega eins og maður er núna, þá heilar maður for­tíð sína og hættir að hafa áhyggur af fram­tíð­inni, því maður er full­kom­inn, það er, kom­inn til fulls í þetta augna­blik,“ segir hún af mik­illi inn­lifun.

 Föst í þrá­hyggju hug­ans

Okkur leikur for­vitni á að vita hvað sé það erf­ið­asta sem hún hefur gengið í gegnum í líf­inu. „Vá, hvað það er gaman að fá þessa spurn­ingu,“ segir hún og bætir við; „það er nefni­lega svo merki­legt að þegar maður sann­ar­lega vill sig, nákvæm­lega eins og maður er þá verður maður svo þakk­látur fyrir það sem hefur komið manni á þann stað, gert mann að þeirri mann­eskju sem maður er. Nú lít ég á allt lífið, öll tíma­bilin, mót­byr og með­byr, með nýjum augum. Ég er svo sam­mála því sem Alda Karen segir, sum tíma­bil eru til að læra af og önnur til að njóta.

Guðrúnu Birnu tókst að byggja sig upp eftir and­legt hrun vegna álags og lét æsku­drauma ræt­ast. Mynd / Hallur Karlsson

En ef ég horfi yfir far­inn veg þá fann ég fyrir mestum sárs­auka þegar ég steig út  úr æsk­unni, varð sjálf­ráða og upp­götv­aði að ég væri frjáls til að gera mitt á minn hátt. En ég var með skökk við­horf, litla sjálfs­virð­ingu og kunni ekki að gera hluti fyrir sjálfa mig, né að sinna þörfum mínum og löng­unum og kunni hvorki að setja sjálfri mér né öðrum mörk.

Ég var aldrei nóg, að mínu mati. Eins og er svo dæmi­gert fyrir upp­komið alka­barn.

Ég var með full­komn­un­ar­áráttu og „allt eða ekk­ert“-hugs­un­ar­hátt, upp­full af skömm yfir því að vera ekki betri en ég var – ég var aldrei nóg, að mínu mati. Eins og er svo dæmi­gert fyrir upp­komið alka­barn. En líka dæmi­gert fyrir marga af minni kyn­slóð, þar sem stelpum var kennt að vera hlýðnar og góðar, hlýða skip­unum og standa undir vænt­ingum, og það var ausið yfir þær hrósi fyrir að gera það sem þeim var sagt. Svo kemur maður út í lífið og á að vita hvað maður sjálfur vill? Allt í einu á maður að að vera í tengslum við sjálfan sig, óháður kröfum ann­arra og standa sig áfram í öllu upp á tíu. En lífið er kannski orðið flókn­ara og áhuga­sviðið stærra, svo reikn­ings­dæmið gengur hrein­lega ekki upp.

Það var hrein­lega ósjálf­ráður kækur að sparka í mig liggj­andi og hafna sjálfri mér öllum stundum.
Viðtalið við Guðrúnu má lesa í heild sinni í nýjasta tölu­blaði Vikunnar.

Á þessum tíma var ég föst í þrá­hyggju hug­ans, var í stans­lausu sjálfs­nið­ur­rifi og upp­lifði mik­inn kvíða og þung­lyndi. Það var hrein­lega ósjálf­ráður kækur að sparka í mig liggj­andi og hafna sjálfri mér öllum stundum. Á sama tíma var ég að hætta í fim­leikum og hafði ekki þá lík­am­legu og and­legu útrás sem íþróttir og hreyf­ing eru.

Ég leit­aði mér samt hjálpar, var hjá sál­fræð­ingi, lærði hug­ræna atferl­is­með­ferð og fleiri tól – en það var bara ekki nóg, það vant­aði þessa alls­herjar hug­ar­fars­breyt­ingu að vilja sig og beina athygl­inni að því sem ég vildi í stað þess að stara á það sem ég vildi ekki. Því lög­mál lög­mál­anna, orsök og afleið­ing, virkar þannig að það sem þú veitir athygli vex og dafnar. Í dag vel ég að telja bless­anir en ekki böl.“

Frábært við­tal við Guðrúnu Birnu er að finna í nýjasta tölu­blaði Vikunnar sem er í versl­unum núna.

Mynd / Hallur Karlsson

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Veistu meira?

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Mannlíf áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið í vikunni

Heimur

Þrír féllu þegar dróni réðst á bíl við mat­ar­út­hlutun á Gaza

Bíllinn hafði stoppað til að gefa börnum mat og drykk.
Fólk

Fjórum árum eftir að heil­inn hót­aði upp­sögn á Karl Ágúst tvö verk á sviði

Heimur

Lögregla fjar­lægði mót­mæl­anda eftir að hafa rugl­ast á áletrun á bol hans

Fólk

Af hverju getur lyktin af mak­anum verið svona ómót­stæði­leg?

Innlent

Lög­reglan kölluð til eftir að hitn­aði í kol­unum við tölvu­leikja­spil

Fólk

Sáttasex leysir ekki ágrein­ing­inn

Hjónabandsráðgjafinn Molly Mindel segir að kynlíf eftir rifrildi geti aukið nánd en komi ekki í stað samtals um það sem olli ágreiningnum.

Ald­ar­gam­alt hús sem hýsti hverf­is­verslun til sölu í Laug­ar­nesi

„Nið­ur­lægj­andi að smækka fólk niður í tölur“

Notalegt fjöl­skyldu­hús með nægu rými úti og inni til sölu

„Í dag eru tíu ár síðan ég varð fyrir nauðgun“

Lyf í töflu­formi vekur vonir um hæg­ari fram­gang Alzheimers