Valur Gunnarsson
„Getur ekkert gert nema reynt að hefna sín á óbreyttum borgurum.“
Valur Gunnarsson
Peningar

Prett­yboitjokkó stofnar fyr­ir­tæki með fyrrum lands­liðs­manni

Peningar

Elís seg­ist hafa tapað 100 millj­ónum í við­skiptum við fjár­festa

Innlent

„Börn eiga ekki að þurfa að bera afleið­ing­arnar“

Pólitík

Segir flokks­menn Guðrúnar und­ir­búa mót­fram­boð gegn henni

Fólk

„Mér líður gjör­sam­lega djöf­ul­lega“

Innlent

Fékk aldr­aðan mann til að selja rað­hús skömmu fyrir and­lát

Fólk

Selja ein­býli með turn­stofu og verð­launa­garði

Innlent

Ferðin til Írlands tók óvænta stefnu á Kefla­vík­ur­flug­velli

Fólk

Ragnar Bragason birti mynd­band af dul­ar­fullum ljósum yfir Sunda­höfn

Heimur

Telja sig hafa náð for­sögu­legri flug­eðlu á mynd­band í Mexíkó

Dómaranum var ekki heimilt að kveða upp svo mildan dóm

Sif Sig­mars­dóttir ritar pistil og byrjar hann á þessum orðum.

„Fyrir þremur árum skrif­aði ég grein um ungan Breta sem átti yfir höfði sér fimmtán ára fang­elsi. Ben John, nem­andi í afbrota­fræði við háskóla í Leicester, var tutt­ugu og eins árs þegar hann var fund­inn sekur á grund­velli hryðju­verka­laga um að hafa ólög­lega undir höndum þús­undir skjala um hvernig búa mætti til byssur, skot­færi og sprengjur.“

Bætir við:

„Óvænt vend­ing átti sér hins vegar stað við dóms­upp­kvaðn­ing­una. Timothy Spencer, dóm­ari í hér­aðs­dómi Leicester á Englandi, dæmdi John ekki í fang­elsi heldur til þess að lesa heims­bók­mennt­irnar. „Hefurðu lesið Dickens?“ spurði dóm­ar­inn. „Austen? Byrjaðu á Hroka og hleypi­dómum og Sögu tveggja borga. Lestu svo Þrett­ánda­kvöld eftir Shakespe­are. Hugsaðu um Hardy. Hugsaðu um Trollope.“ Dómarinn sagð­ist svo ætla að hlýða honum yfir.“

Sif segir að „fyrir síð­asta tölu­blað Heim­ild­ar­innar tók ég saman lista yfir það sem mér fannst 100 bestu íslensku bækur sem gefnar hafa verið út á 21. öld­inni. Viðbrögð ástríðu­fullra bókaunn­enda­létu ekki á sér standa. Bóka­upp­á­stungum rigndi inn frá les­endum sem mæltu með upp­á­halds­bók­unum sínum, efni sem fyllt gæti annan 100 bóka lista. ​Skiptar skoð­anir lestr­ar­hesta um gæði og skemmt­ana­gildi bóka olli því að mér varð hugsað til Ben John. Hvað varð um Ben og hvað fannst honum um bæk­urnar sem dóm­ar­inn lét hann lesa?“

Heldur áfram:

„​Dómurinn yfir Ben John reynd­ist hafa vakið hörð við­brögð. Samtök sem kalla sig „Hope not hate“ – Von í stað hat­urs – og hafa að mark­miði að berj­ast gegn fas­isma sögðu hann „and­styggi­lega vægan“ og „senda út þau skila­boð að dóm­stólar færu mjúkum höndum um hægri öfga­menn.“ Það voru þó ekki aðeins lög­fróðir sem létu í ljós óánægju. Bók­mennta­spek­úlantar gagn­rýndu val dóm­ar­ans á les­efni. Hefði ekki verið nær að láta nýnas­ista lesa Dagbók Önnu Frank eða Thomas Mann? Aðrir and­mæltu slíkum upp­á­stungum og sögðu bók ekki þurfa að inni­halda predikun svo að les­andi hlyti gagn af lestr­inum. Helsti ávinn­ingur lest­urs væri æfingin sem les­andi fengi í að setja sig í spor ann­arra og skipti þá engu hvort les­efnið væri mörg þús­und blað­síðna lang­loka eftir Proust eða nýjasti hasar­tryllir Stephen King.“

Hún færir í tal að „​Ben kom aftur fyrir dóm­ar­ann nokkrum vikum eftir dóms­upp­kvaðn­ing­una. Hann hafði með­ferðis tvær bækur, Hroka og hleypi­dóma eftir Jane Austen og Þrett­ánda­kvöld eftir William Shakespe­are. ​„Og fékkstu meiri ánægju út úr þessu les­efni en því sem var til umfjöll­unar frammi fyrir kvið­dómnum?“ spurði dóm­ar­inn. ​„Mér fannst Shakespe­are skemmti­legri en Jane Austen en ég hafði þó gaman af ákveðnum þáttum Jane Austen,“ svar­aði Ben. ​„Þetta vekur með mér von,“ svar­aði dóm­ar­inn og lagði drög að næsta bók­arabbi kump­án­anna.“

Sif segir að „sam­tökin Von í stað hat­urs voru hins vegar ekki jafn von­góð. Samtökin kröfð­ust þess að rík­is­sak­sókn­ari tæki dóm­inn til end­ur­skoð­unar. Málið fór fyrir áfrýj­un­ar­dóm­stól sem komst að þeirri nið­ur­stöðu að dóm­ar­anum hefði ekki verið heim­ilt að kveða upp svo mildan dóm yfir Ben.“

Segir að end­ingu:

„Við munum lík­lega aldrei fá að vita hvað Ben fannst um næstu bækur á leslist­anum. Í stað bók­lestrar var Ben dæmdur til tveggja ára fang­els­is­vistar.

Bækur björg­uðu Ben ekki frá fang­els­is­vist. Bækur eru þó margs megn­ugar. Lestur er tal­inn draga úr þung­lyndi og kvíða, minnka lík­am­legan sárs­auka, auka sam­kennd og hægja á hrörnun heil­ans. Síðast en ekki síst eru bækur vel til þess fallnar að bjarga fólki frá leið­indum í sum­ar­frí­inu.“

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Veistu meira?

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Mannlíf áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið í vikunni

Pólitík

Líkir yfir­stjórn lög­regl­unnar við „frekan krakka í dóta­búð“

„Þetta er ríkisstjórninni til háborinnar skammar“
Innlent

Ásdís Rán vill að Alþingi hringi bjöll­unni

Heimur

Vís­inda­menn þróa raf­magns­kamb sem gæti end­ur­vakið hár­vöxt

Pólitík

Ragna og Nanna vilja skoða skyldu mæðra til að taka orlof strax eftir fæð­ingu

Heimur

Leki varpar ljósi á við­skipti Deutsche Bank við Epstein

Innlent

Innlent

Tinna vill kenna börnum að láta sér leið­ast

„Hvenær urðu þessar litlu eyður í deginum okkar að einhverju sem þarf að fylla upp í?“
Innlent

Katrín varar við alvar­legri ógn gervi­greindar

Innlent

Segir hús­næð­is­mark­að­inn vera „eina stóra svika­myllu“

Innlent

Eigna­spjöll til rann­sóknar í Reykja­vík og Garðabæ

Innlent

Valur telur sigur Úkraínu sífellt lík­legri

Innlent

Sautján ára piltur sak­felldur fyrir kyn­ferð­is­brot gegn tólf ára stúlku